is toegevoegd aan uw favorieten.

Van Eems tot Schelde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gebouwd aan een rechthoekig, omgebogen straat en bestaat uit eenvoudige, burgerlijke woonhuizen, zonder merkwaardigheden.

Wil men een voorstelling van het door menschenliand vervormde lage Holland, met al de contrasten van herschepping en landvernieling, dan make men van Aalsmeer een tochtje, liefst per fiets, om de Westeinderplas, die geheel door een harden weg is omsloten. Van Aalsmeer naar het N.O. en O. rijdend, ziet gij van den weg hoe het Westeinde van Aalsmeer grootendeels als landsnippers in den plas ligt, welke zich aansluiten langs een rechte lijn naar het N.O., blijkbaar een ouden weg vormend, die hier eens door het land liep en waaraan het dorp Westeinde lag. Maar aan beide zijden van dien weg werd in vroeger eeuwen het laagveen weggebaggerd, hier verder, daar minder ver, en zoo bleven alleen de landsnippers over, welke de karakteristieke eilandjes van Aalsmeer uitmaken. De geheele Westeinderplas is een uitgebaggerde veenplas, en hetzelfde was het geval met den Stommeerpolder, den Hornmeerpolder en den Legmeerpolder, welke aan den anderen kant den weg begrenzen om den plas. Doch de laatsten zijn door de droogmaking in vruchtbare landouwen herschapen.

Ten oosten langs den plas loopt de oude weg, die van Amsterdam naar de Rijnstreek en Leiden voerde. Daar slaan de golven bij hevige westenwinden met kracht tegen de oevers, en op vele plaatsen is het beschuttend voorland van den weg weggeslagen, zoodat alleen de bazaltbedekking den waterwolf tegenhoudt. Hier kan men bij stormen zien, in welke gevaren Aalsmeer verkeerde, toen de Groote Haarlemmermeer, ten westen van het dorp, nog niet beteugeld was, vóór de droogmaking in 1852. Valt het te verwonderen, dat toen in 1767, volgens resolutie der Staten van Holland, Aalsmeer door zwaar paalwerk en steenen glooiing beschut werd tegen dit woedende water, de ingezetenen besloten daarvoor een jaarlijkschen dankdag te houden, daar alleen hierdoor de overige bezittingen onder Gods zegen bewaard konden blijven? Die dankdag werd in 1795 afgeschaft.

De zware, sterke kunstwerken houden thans het water in bedwang en rustig liggen aan den anderen kant van den weg, dien wij betreden, de vruchtbare polderlanden in de diepte.

Eindelijk bereiken wij het typisch Hollandsche dorp Leimuiden, met bruggetjes over de slooten aan beide zijden van den weg, die naar de villa-achtige huisjes voeren te midden van het welig groen. Willen wij verder gaan, dan kunnen wij ook het eigenaardige tuinbouwdorp Roelofarendsveen bezoeken, ten westen van het Braasemermeer, waar allerlei groenten aan de groote steden geleverd worden en de uienteelt en uienhandel belangrijk is. In dit dorp is alles aan tuinbouw gewijd.