is toegevoegd aan uw favorieten.

Van Eems tot Schelde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als hertog- erkend werd en zich te Rozendaal vestigde. Filips de Schoone, koning van Spanje, bemachtigde het kasteel in 1505, en niet voor 1511 werd het door hertog Karei herwonnen. Later onderging het landgoed vele veranderingen. In het begin der 18e eeuw werden door den toenmaligen eigenaar, Johan van Arnhem, de tuinen verfraaid en nieuw aangelegd naar den Franschen stijl van die dagen, waarvan Lenötre de vader was. Toen werden ook de zeldzame fonteinen, de bedriegertjes, de watervallen, de schelpenhuisjes en de grotten gebouwd, die onder latere bezitters nog werden verfraaid. In dien tijd droeg Rozendaal den roem van een der mooiste landgoederen te zijn; Willem III, de koning van Engeland, bracht er meermalen een bezoek. Toen baron Lubbert Adolf Torck eigenaar

van Rozendaal was, werden niet alleen de tuinen en parken nog verder verfraaid

maar werd ook het oude slot gedeeltelijk door moderne gebouwen vervangen, die er nog gevonden worden. Alleen op den rechtervleugel van het hoofdgebouw bleef de zware, ronde toren, zonder spits, van het oude slot over, die nog thans met zijn grijze muren uit het water oprijst.

Rozendaal heeft aldus een belangrijke geschiedenis gehad; de herinnering aan tal van vorsten is er aan verbonden. En al is het niet meer het verblijf van vorsten, een vorstelijk buiten is het nog altijd; wat het aan trotsche majesteit moge verloren hebben, heeft liet aan bekoorlijkheid gewonnen. Al mogen de watervallen en fonteinen iets kunstmatigs hebben, zij trekken jaarlijks duizenden en zijn eenig in ons land. De grijze slottoren met zijn zware muren is thans de bewaarplaats der oude bibliotheek.

Doch niet alleen de historische herinneringen, niet alleen het slot en de aanleg der tuinen, de geheele afwisseling der natuur, van berg en dal, van bosch en water, van schoone dreven en heide, hebben Rozendaal tot een verrukkelijk oord gemaakt, dat sinds lang gezocht en beroemd is. Dichters van hooger en ook van lager aspiratie konden geen weerstand bieden aan den drang, om de indrukken van Rozendaal te vertolken, zwakke afspiegelingen van hetgeen zij gevoeld moeten hebben.

Ja, schoon zijn dc vijvers, zoo prachtig omzoomd,

Door heerlijke lommer omgeven;

Ja, vorstelijk prijkt het uitmuntend geboomt In de alleruitmuntendste dreven;

Het water stroomt vlietend den heuvlentop af,

De vijver verstrekt aan het beekje ten graf En schenkt aan het beekjen weer leven.

Ik roem het kasteel, reeds voor eeuwen vermaard,

En door deze aloudheid geheiligd:

Want werd het niet steeds voor den oorlog gespaard,

Voor 't woeden der tijden beveiligd,