is toegevoegd aan uw favorieten.

Van Eems tot Schelde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en waterpartijen, met eenige vergezichten van de liooge heuvels op het IJseldal.

Een holle weg achter Rhederoord loopt in N.W. richting door bosschen, steeds rijzend en bij afwisseling dalend naar den Rouwenberg, die ruim 100 M. hoogte bereikt, een der hoogste punten van de Veluwe. Van hier strekt zich, ten westen van den spoorweg, een breede complex van bosschen uit over den Veluwerand: mastbosschen, beukenbosschen, hakhoutbosschen e. a., met tal van breede lanen, paden en holle wegen doorsneden, zoodat men er dagen kan ronddolen in het heerlijk lommer, of zich neervlijen in het zachte mosbed, te midden van een woeste natuur, waar men zich geeft aan eenzame ruste, door schier geen voetstap gestoord. Langs den westrand der bosschen, en hier en daar er tusschen, liggen bruine heiden, wier kleuren zoo eigenaardig uitkomen naast het groene hout.

Van den Rouwenberg naar het noorden grenzen aan elkander het Onzalige Bosch, en verder langs den westkant der bosschen aan de heide het boscli de Essop, het Schuddeveld en eindelijk het Imbosch. Verder oostelijk langs den spoorweg (ten W. van dezen) liggen de Middachterbosschen en vervolgens bij Dieren de Oude en de Nieuwe Plantage. Op den Carolincnberg bij Dieren loopen 14 rechte lanen in de bosschen op één punt uit.

Wij zijn thans in een boschgebied, waaraan oude herinneringen verbonden zijn. Een overlevering fabelt, dat in den Romeinschen tijd deze onherbergzame streek door de Quaden bewoond was, en dat Keizer Julianus daaraan den naam „Nemus infestum" heeft gegeven, waarvan de dichter het „Woud zonder Genade" gemaakt heeft. Dat woud wordt echter ook elders in Nederland gezocht. In elk geval, de woeste natuur, onbewoond over verren afstand, kon in den tijd, toen het wild gedierte op do Veluwe nog vrij huisde en geen wegen en paden het boscli doorsneden, wel een indruk van onzaligheid geven, dien men er thans in geen enkel opzicht meer ondervindt. In het Onzalige boscli, thans meest jong hout, vindt men op een hoogte de „Koepel van Viruly", vanwaar men heerlijke uitzichten heeft op het woud en op liet „Rhedensche zand" in het westen, een uitgestrekte stuifzand woestijn, waar heuvels rijzen en dalen al naar de wind waait, maar door zijn grillige afwisseling met schoone effecten. In den Essop vindt men twee hoogten, de Offerberg en de Afgodsberg genaamd, bij welken laatsten men aan den voet urnen met asch en beenderen vond, die evenals de namen dezer bergen in vele opzichten er op wijzen, dat in dit bosch in den grijzen voortijd godsdienstige plechtigheden werden verricht te midden der woudeenzaamheid.

In de Oude Plantage, ten W. van Ellekoin, ligt de Prins Willemsberg op een punt, waar stervormig onderscheidene boschlanen samenloopen, evenals bij genoemden Carolinenberg in de Nieuwe Plantage.

Hoe gaarne wij in deze bosschen, die, zij het ook aangelegd, toch de vrije natuur