is toegevoegd aan uw favorieten.

De belangrijkste ziekten van kool in Noord-Holland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gendeel deze verschijnselen zijn meer of minder algemeen in koolwortels waar te nemen. Alleen, in de kankerstronken is de gummose degeneratie tot abnormale hoogte gestegen. Een dergelijk pathologisch verschijnsel is door Sorauer (64) voor mierikswortel beschreven, onder de namen „Schwarzwerden und Kernfaule", een ziekte, -die reeds 50 jaren in Beieren bekend was en van welke Sorauer ook materiaal uit Mlodgow, Gouv. Petrikou (Rusland) ontving. Ook deze ziekte komt vooral op kleigronden, meer dan op zandigen bodem, voor, maar zelden wordt er meer verlies door geleden dan ongeveer 1 °/0. In de Russische zending vond Sorauer het mycelium van een niet nader te definieeren zwam. Mogelijk had hij hier met kanker te maken, ofschoon, zooals wij zagen, de microscopische kenmerken niet zoo typisch zijn, dat er van geen andere fungi sprake zou kunnen zijn.

Het uiterst langzaam beloop van het ziekteproces bij Noord-Hollandsche kool, in tegenstellinö met eenvoudige Aut/iomymheschadiging, wordt door het anatomisch onderzoek eenigszins verklaard. De uitbreiding van den kanker door de schors, die ten slotte rondom tot afsterven wordt' gebracht, en de sterke vergomming in het hout, sluiten langzamerhand den neerdalenden en opstijgenden sapstroom af. Zelfs als de plant adventiefwortels boven de verwondingen vormt, breidt de kanker zich ten slotte ook over deze uit, en de plant valt aan de ziekte ten prooi.