is toegevoegd aan uw favorieten.

Waarheid en droomen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voldaan, en er verliepen zes jaren eer een derde uitgave noodig was Zij deelde dit voorrecht met de Camera, met wie zij gelijktijdig haai loop begonnen had; immers de beide bundels bleven in den beginne elkander dicht nabij. Later echter ging Hildebrand Jonathan hard en ver vooruit. Was het wonder? Gezwegen nog van de meerderheid van talent, waarvoor ik mij in allen eerbied buig, Hildebrand bereidde zijne lezers nog een buitengewone verrassing bovendien. Het bleek, dat hij, behalve zijn eersten bundel, nog een tweede verzameling van gelijksoortige en gelijktijdig geboren schetsen achter de hand had; na de familie Stastok de familie Kegge; na Robertus Nurks.Gerrit Witse. Jonathan was zoo verrassend mild, maar ook zoo rijk niet; hij had niets meer in de portefeuille gelijk zijn vriend, en toen Bohn later met de vraag kwam .... maar daarop kom ik later terug.

Ik keer nu eerst weer tot de derde editie van 1846, die geen octavo-, maar een duodecimo-formaat kreeg. Zij was dan ook bestemd om een goedkoope, een volksuitgaaf te zijn. Daarop werd dus ook alles aangelegd. Niet alleen was het formaat kleiner, de druk dichter inéén, maar ook de staalgravure was verdwenen, en Jonathan s Huisklok vervangen door een tamelijk leelijk steendrukplaatje, dat een gewone schrijftafel met een boekenkast er boven voorstelde, dus evenmin pittoresk als pikant: maar alles moest dan ook zoo simpel en zoo onkostbaar mogelijk zijn!.... Om het even: het publiek kocht alweer, al was de eerste kooplust wel wat bekoeld. Tien jaren waren noodig om deze uitgaaf onder de menschen te brengen; toen echter werd een vierde uitgaaf vereischt. Het zou wederom een volks-editie zijn in ongeveer denzelfden vorm, maar de inhoud, zooals op den titel stond veel vermeerderd. Men vond namelijk in deze uitgaaf enkele verspreide stukken van Jonathan,

die, na den derden druk geschreven en uitgegeven, den bundel nu kwamen vergrooten.

De nieuwelingen waren vier in getal, onderling echter weinig verschillend in onderwerp en inhoud, in geest en toon: immers zij waren allen uitingen van een warm vaderlandslievend gevoel, en nog nader vaneen vurige „Oranjezucht , gelijk Bilderdijk het noemt, die als zoodanig in harmonie waren met den toon, die toen in vele harten galmde en weergalm vond.

Het eerste nieuwe opstel Gekroonde vrouwen werd geschreven voor