is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIERDE HOOFDSTUK.

Het Assyrische ryk.

Iffl e sP^sing van het Israëlitische rijk was natuurlijk een De Tsraëiitï-

m element van zwakte voor beide deelen, en dat te meer, sche rijken*

jg g|llg3 F^daar zij begonnen met elkander ongeveer vijftig jaren lang

IT SloJfó^xPli 6611 verwoe(^eu strijd te bekampen. Het was een geluk

voor hen, dat in deze tijden noch in Aegypte noch jn Assyrië machtige vorsten regeerden, in staat om de zwakke Israëlitische staatjes in te lijven. In Aegypte hadden zich Libysche cohorten van den troon meester gemaakt; de ontbinding van den staat was het gevolg geweest. In Assyrië was het weinig beter gesteld.

Over de eerste tijden na Salomo's dood zijn de berichten zeer schaarsch.

Zoo wij iets vernemen, het is over burgeroorlog en broederkrijg. Het Noordelijke rijk bleek echter het krachtigste; Juda kon zich soms ternauwernood verdedigen. Maar terwijl hier het huis van David zich nog eeuwenlang handhaafde, was Israël telkens blootgesteld aan een verderfelijken troonstrijd; de eene Koning, zelfs de eene dynastie verdrong de andere. Het machtigst was het rijk onder de dynastie van den veldheer Omri, die omstreeks 890 tot ;omri, Koning werd uitgeroepen. Hij stichtte Samaria, waar hij zijn residentie vestigde. ~S J ±S'J Wel moest hij het Noorden van zijn rijk aan Damascus prijsgeven, maar tegen de Moabieten streed hij gelukkig. Nog meer succes had zijn zoon Achab. Hij Achab, hernieuwde het oude verbond met Tyrus en huwde een Tyrische prinses, de -8,5_853 beruchte Izebel. Hij sloot vrede met Juda; Koning Josaphat liet zijn zoon Joram huwen met Achab's dochter Athalia. Sedert waren beide rijken nauw verbonden. De Edomieten drong Achab naar het Zuiden terug. Den Koning van Damascus versloeg hij en nam hem gevangen; beide vorsten sloten echter daarna een verbond tegen Assoernassirpal, die, zooals wij boven zagen, Syrië bedreigde. Tegen zijn zoon, den bovengenoemden Salmanassar II, kwam