is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Thebe alleen had zich niet bij den vrede aangesloten, omdat Sparta den eisch van vrijlating van alle Boeotische steden had gesteld, die terecht dooiden Thebaanschen gezant Epaminondas honend was afgewezen. Zoo was Thebe in 371 volkomen geïsoleerd, toen Sparta het sommeerde zich aan den algemeenen vrede te onderwerpen. Op een herhaalde weigering rukte Cleombrotus aan het hoofd van het Spartaansche leger Boeotië binnen. De Epaminon. Thebanen hadden een uitnemend aanvoerder in Epaminondas. Lichamelijk en das' geestelijk was hij harmonisch ontwikkeld. Van de politiek had hij zich steeds ver gehouden; schoon aristocraat diende hij de democratie, toen deze met zijn vaderland zich had vereenzelvigd. Door hartelijke vriendschap was hij aan Pelopidas verbonden, wiens militaire organisatie hy overnam en nog verbeterde. Den phalanx wist hij tot den grondslag te maken van een geheel De phaian*. nieuwe tactiek, die de oude Spartaansche geheel heeft verdrongen en sedert de typisch Grieksche is gebleven. De diepe Thebaansche slagorde, die den nadruk legde op den linkervleugel, zoodat het geheele leger een schuine opstelling kreeg, is niet door Epaminondas uitgedacht, maar door hem voor het eerst in ruime mate en consequent toegepast.

Al daaelijk zou Sparta de kracht der nieuwe slagorde ondervinden. Bij siag bij Leuctra kwam het nog in 371 tot een beslissenden slag, die voor de Spar- Le^ tanen een geweldige nederlaag werd; duizenden sneuvelden na dapperen tegenstand; ook Cleombrotus werd gedood. Deze overwinning heeft alle Grieksche verhoudingen gewijzigd. Sparta, dat de middelen niet bezat om Thebe te onderwerpen, moest zijn heerschappij niet alleen over Midden-Griekenland, maar zelfs over den Peloponnesus prijs geven. Als militaire en staatkundige macht had het afgedaan; Thebe trad voor Sparta in de plaats. In Athene begreep men het gevaar zoo goed, dat men weigerde met Thebe een nieuw bondgenootschap te sluiten. En dat te eerder, nu in denzelfden tijd Iason van Pherae, de eenige, dien Thebe nog te vreezen had, door sluipmoord viel. Daardoor kreeg Thebe in Midden-Griekenland de handen geheel vrij; alleen Athene en Aetolië wisten hun zelfstandigheid te bewaren.

Thebe werd zoo het hoofd van een nieuwen Helleenschen bond.

Sparta zou nog erger ondervinden. Overal in den Peloponnesus begon het oproer in helle vlammen uit te slaan. Onder leiding van Argos begon een algemeen verzet tegen Sparta; vooral in Arcadië ontstond ernstig verzet;

Mantinea en Tegea maakten zich daar onafhankelijk; ook Elis hernieuwde den ouden strijd. Natuurlijk riepen allen de hulp van Thebe in; even natuurlijk werd die hulp gaarne verleend. Op het einde van 370 verscheen Epaminon. het Thebaansche leger onder Epaminondas en Pelopidas in den Peloponnesus. p11^ fj1 Epaminondas deed een inval in Laconië en bracht daarmede de Spartanen in den Peioden genadeslag toe. De perioeken vielen af; de heloten geraakten in opstand; 1 370. in Sparta zelf kwam oproer voor; stad en staat waren geheel gedesorganiseerd. Het is het werk van Agesilaus geweest, dat gered is, wat nog te