is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Isocrates.

ook „iet te denken; al spoedig «loten de Phoceusen nog in hetzelfde jaar viede met den Koning. Deze begaf zich onmiddellijk aan het hoofd van zijn leger naar Griekenland, bezette de Thermopylae en stond in korten tijd midden in Hellas; Thebe sloot zich bij hem aan. Groote schrik heerschte er te Athene; het viel nu Demosthenes niet moeilijk het volk aan het verstand te brengen, dat het gevaarlijker was Philippus te helpen dan het verbond prijs te geven. Zoo zond Athene geen troepen, maar alleen een gezantschap. Het gevolg was, dat Athene hoegenaamd geen invloed had bij de regeling deizaken van Phocis. Ouder leiding van Philippus had deze' plaats. Aan de Phocenseu werd, dank zij den Koning, leven, vrijheid en bezit gewaarborgda een de aanvoerders werden verbannen; maar natuurlijk moest de tempelschat door zware boeten weer worden opgebracht; verder werden de Phoceusen ontwapend en alle vestingen geslecht; voorloopig zou het land door Thebaausche en Macedonische troepen bezet blijven; de twee stemmen eindelijk, die Phocis in het amphictiouenverbond had gehad, werden haar

Boeoti^terug. aan PhiHPPUS gegeVe"' ^ ^ de heerschaPP« °™r

Het viel Athene, het viel vooral Demosthenes, zwaar zich bij het ge eurte neer te leggen en te berusten in het feit, dat Philippus thans een invloedrijke positie in Griekenland had ingenomen. Men kon evenwel weinig anders doen dan protesteeren en weigerde dan ook het gewone gezantschap te zenden dat Athene moest vertegenwoordigen op de Pythische spelen, die dezen keer onder s Konings leiding met buitengewonen luister werden gevierd, ijna was het reeds toen tot een oorlog gekomen; maar de vrede bleef ewaard, dank zij de gematigdheid van Philippus en ook van Demosthenes. eze, die meer dan iemand anders had bijgedragen tot de bestaande spanning zag thans, dat hij te ver was gegaan. Het gelukte hem door zijn woord het volk te overtuigen, dat voor Athene de oorlog met Philippus een politieke zeil moord zou z,,n Philippus had zoo overwonnen; ook midden-Griekenland °ud, behalve Athene en Thebe, voortaan onder zijn invloed.

Zoo naderde langzaam de onderwerping van Griekenland aan Macedonië die tevens de politieke vereeniging van alle Grieken beteekende. Daarom heeft de hoogbejaarde Isocrates de overwinning van Philippus met gejuich begroet. Eindelijk was de held dan verschenen, die alle Hellenen in één staatsverband zon omsluiten. Wat Isocrates van Iason en Alexander van Pherae, van lonysius van feyiacuse had verwacht en gehoopt, dat volbracht Philippus:

ilhthehrnh^ tThilderde hi' P''0fetiSCh hetP™g~. dat de nieuwe^ machthebber had uit te voeren. Vrede en eendracht in Griekenland te brengen^

was zijn eerste plicht. Maar dan moet Philippus de zoo hereende Grieken

ondei zijn aanvoering naar Azië leiden; dan moet Perzië eindelijk aan Hellas

worden onderworpen. De oorlog met Perzië zal volgens Isocrates zonder

bezwaar zijn, nu de Grootkoning in Griekenland geen bondgenoot zal vinden-