Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dit land in 321) veroverd. Bessus werd gevat en stierf den dood des verraders.

Maar nog twee jaren moest Alexander hier blijven, omdat de strijdbare bevolking ccn woeste guerilla was begonnen tegen de indringers. Eerst door inspanning van al zijn krachten gelukte het Alexander in Bactrië meester te worden. Tal van vestingen werden aangelegd om land en volk in bedwang te houden; ook bracht het tot de bevrediging van deze streken bij, dat Alexander de dochter van een Bactrischen edelman, de schoone Rhoxane, die bij de verovering van een van haar vaders burchten was buit gemaakt, tot zijn gemalin verhief. Ook daarin had men intusschen een afwijking van Macedonische gewoonten te zien. Alexander werd meer en meer een Oostersch despoot, die geen tegenspraak zelfs meer verdroeg: juist in dezen tijd heeft Dood va,, ii] te Maracanda aan een gastmaal in blinde woede zijn ouden trouwen Clltus'328 wapenbroeder Clitus met een lans neerge-

stooten. Deze bloedige daad, waarover de Koning bitter berouw had, verwekte in het legei groote ontstemming, evenals de eisch, aan Grieken en Macedoniërs gesteld, om den Koning met den voetval te naderen. Een nieuwe samenzwering brak uit, die echter werd bedwongen: zelfs 's Konings hofgeschiedschrijver Callisthenes werd schuldig bevonden en ter dood gebracht.

Na de onderwerping van Bactrië lag het geheele Perzische rijk aan Alexanders voeten. Maar hij kende evenmin als Napoleon maat in zijn veroveringen: hij stond aan de grens van het wonderland Indië en kon de verlokking niet weerstaan het te betreden. De gelegenheid was gunstig: tal van vorsten boden hun onderwerping reeds aan In den lieifst van 32/ stond hij aan de Indische giens: in 326 overschreed hij den Indus. Op verzoek van Taxiles, die hem had gehuldigd, viel Alexander eerst Koning Porus aan, die zich na dapperen strijd moest overgeven. Daardoor was weldra de Pendsjaab zoo goed als geheel onderworpen: ernstigen tegenstand behoefde Alexander hier niet meer te vreezen.

Maar die tegenstand kwam van geheel andere, onverwachte zijde. Aan de Hyphasis kwam de muiterij in het leger, die al zoo lang broeide, tot uitbarsting; men weigerde verder te trekken naar steeds nieuwe landen, steeds nieuwe avonturen. Alexander zag, dat hij moest toegeven. Natuurlijk

Alexander in Indië, 3-7—326.

Alexander de Groote.

Miirmeren borstbeeld in het Louvre te Parijs.

Sluiten