is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het rijk der Ptolemaeën, in omvang voortaan aanmerkelijk gekortwiekt, telde van dit oogenblik af eigenlijk niet meer mede als groote mogendheid; de Senaat voerde de voogdij over den minderjarigen koning en wist in verloop van tod zijn invloed op de Egyptische aangelegenheden steeds uit te breiden.

In den oorlog tegen Macedonië

liet Rome het aanvankelijk hoofdzakelijk aankomen op zijne bondgenooten, Rhodus, Pergamum en Athene, bij wie de Aetolische Bond zich weldra aansloot. Eerst in 198 veranderde dat, toen T. Quinctius Flamininus aan het hoofd van het Romeinsche leger werd geplaatst. Hij was niet alleen een uitstekend veldheer, maar wist ook den Achaeischen Boud tegen Macedonië in het veld te brengen, door aan de Grieken het herstel hunner onafhankelijkheid te beloven. Flamininus was, evenals vele aanzienlijke Romeinen van zijn tijd, een groot bewonderaar van de Grieksche kunst en letteren; niet alleen om de Grieken als bondgenooten aan ziine ziide te krijgen hield hij hun

het lokaas voor oogen, dat zij hun oude vrijheid terug zouden krijgen; lnj verlangde niets liever dan dat in Griekenland een nieuw leven zou opbloeien, wel is waar onder de hegemonie van Rome, maar zooveel mogelijk met

eerbiediging van het nationale karakter.

In het voorjaar van 197 behaalde Flamininus een beslissende overwinning op Philippus bij de Cynoscephalae (hondekoppen), een heuvelenreeks in Thessalië. Terstond daarna volgde de vrede. Philippus moest zijne vloot uitleveren, alles afstaan wat hij buiten Macedonië bezat en de verplichting op zich nemen geen oorlog te voeren zonder toestemming van Rome. Zijn macht was niet vernietigd, zooals de Grieken eigenlijk gewenscht hadden; maar voorloopig had Rome niets meer van hem te vreezen.

De gelukkige afloop van den tweeden Macedonischen oorlog verschafte aan Rome niet alleen de beschikking over de door Philippus veroverde steden in Klein-Azië en aan den Hellespont en de zee van Marmora, maar tevens over geheel Griekenland. Wat de eerste betreft, deze waren gedeeltelijk reeds door Antiochus III in bezit genomen; met hem knoopte de Senaat ondeihandelingen aan. In Griekenland werd het programma van Flamininus ten uitvoer gebracht; op de Isthmische spelen van 19(5 kondigde hij een senaats-

T. Quinctius Flamininus. Borstbeeld in het Musée du Louvre te Parijs.

Tweede Macedonische oorlog, 200-197

Slag bij Cynoscephalae, 1^7.

De Grieksche staten onafhankelijk verklaard, 196,