is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

afpersingen. Zijne maatregelen gaven hem aanspraak op de dankbaarheid van de provinciebewoners, maar hij maakte daardoor zich den ridderstand tot zijn onverzoenlijken vijand; en juist in 70, onder het consulaat van Pompejus en Crassus, kregen de ridders veel meer politieken invloed.

Na de verovering van Pontus wilde Lucullus ook krijg voeren tegen Tigranes om voorgoed de heerschappij van Rome in Voor-Azië te vestigen;

maar zijn leger was in den veldtocht tegen Mithradates gedund en hij verzocht dus om versterking uit Rome. De regeering zond hem deze echter niet; sinds de wind te Rome weder uit den democratischen hoek woei en de ridderstand zijn invloed kon laten gelden, stond Lucullus, in alles een echt optimaat, niet zeer in de gunst. Behalve het uitblijven van de gevraagde versterking had nog een andere omstandigheid Lucullus kunnen weerhouden van den oorlog tegen Tigranes. De kern van zijn leger bestond uit oudgedienden, die reeds met Fimbria naar Azië waren gekomen en thans aanspraak hadden om naar Italië te mogen terugkeeren; slechts onwillig bleven zij nog in dienst. Bovendien was Lucullus geen populair veldheer; hij handhaafde een zeer strenge krijgstucht en bleef tegenover zijne soldaten altijd hoog en voornaam; ook daardoor was de stemming in het leger eenigermate oproerig geworden. Ondanks dit alles bleef Lucullus volharden bij zijn

voornemen; toen Tigranes weigerde om zijn schoonvader aan de Romeinen Lucullus in

Jg * . . i i i i j oorlog met

uit te leveren, trok Lucullus in Y9 zi]n rijk binnen, sloeg het beleg voor de Tigranes

hoofdstad Tigranocerta en bracht den Koning, die met een overmachtig leger

tot ontzet aanrukte, in de nabijheid van die hoofdstad een geduchte neder- siag bij

. .. i i ci • , Tigranocerta,

laag toe. Onmiddellijk daarna gaf Tigranocerta zich over; geheel oynë werd 69. nu van de Armenische heerschappij bevrijd en de regeering daarover aan den Seleucide Antiochus XIII gegeven. Nog verder vervolgde Lucullus zijn tegenstander; hij drong ook het hoogland van Armenië binnen. Toen het ongunstige jaargetijde begon, barstte eindelijk het verzet onder zijne troepen uit; zij Terugtocht dwongen hem tot den terugkeer; voortaan kon hij niets van belang meer Lucunus. ondernemen. Ondertusschen begon Mithradates van Armenië uit het rijk Pontus te heroveren en versloeg hij een onderbevelhebber van Lucullus; Tigranes deed weder een inval in Cappadocië; het scheen alsof alle resultaten van

Lucullus.

Marmeren buste in de Ermitage te St. Petersburg.