Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIERDE HOOFDSTUK.

De volksverhuizing. I)e ondergang van het West-Romeinsehe ryk.

n 337 overleed Constantijn de Groote. Hij had het rijk De zonen verdeeld onder zijne drie zonen, Constantinus, Constans consfantijn en Constantius, die reeds bij het leven van hun vader(len Grootew Ww onder den titel van Caesar het bestuur hadden gevoerd ovei ^un toegewezen deelen van het rijk. Bovendien bedacht Constantijn bij testament twee zijner neven, den een met Thracië, Macedonië en Achaje, den ander met Armenië en een aangrenzende kuststrook van de Zwarte Zee. Spoedig werden deze twee neven, met verschillende andere bloedverwanten van den overleden Keizer, bij een soldatenoproer vermoord, waarschijnlijk op aanstoken van de drie regeerende Keizers. Deze kregen weldra twist met elkander; in den strijd tusschen Constantinus en Constans sneuvelde de eerste; Constantius bleef de heerschappij voeren over de Aziatische provinciën en Egypte, Constans over de rest van het rijk.

Constans verwaarloosde de regeering en maakte zich gehaat door zijn hoogmoed en heftigheid. In 350 werd hij in Gallië gedood door de aanhangers van den bevelhebber zijner lijfwacht, Magnentius, een Frank, die zich tot Keizer liet uitroepen. Ook de Illyrische troepen stelden toen een tegenkeizer, Vetranio. Constantius, hoewel in een oorlog met de Perzen gewikkeld, trok naar het Westen om de eenheid van het rijk te herstellen; met Vetranio voerde hij onderhandelingen, die er toe leidden dat deze terugtrad; Magnentius werd in Pannonië verslagen en maakte een einde aan zijn leven, toen zijne volgelingen hem in den steek lieten. Van 353 tot 361 Constantius regeerde daarop Constantius als alleenheerscher over het rijk. heerscher,

De zonen van Constantijn den Groote waren Christenen; maar in de 853_86L groote theologische strijdvraag van dien tijd kozen zij verschillende partij.

A*

04

Sluiten