Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Justinianus' binnenlandsch bestuur.

De Hagia Sophia.

drie jaren daarna was ook dat werk voltooid en zagen de Digesten of andecten het licht. Daar deze groote verzameling voor de practijk veel te uitvoerig was, liet de Keizer bovendien nog een handboek samenstellen, de beroemde Instituten, Ten slotte liet hij nog al zijn eigen wetten samenvatten onder den naam Novellen.

Ook op andere wijze was Justinianus werkzaam, hoewel niet altijd even loffelijk. Ook om de geestelijkheid ter wille te zijn, deed hij alle nog bestaande sporen van het Heidendom uitroeien. De philosofenschool te Athene werd in 5-9 opgeheven: het was het einde der Grieksche wijsbegeerte. In zijn geloofsijver vervolgde Justinianus niet alleen Heidenen, maar ook andersdenkende Christenen en vooral Joden. Het belastingstelsel werd geheel herzien: steeds moesten de middelen gevonden worden voor 's Keizers kostbare oorlogen. Zware lasten drukten op de bevolking, nog verzwaard door de

omkoopbaarheid en verkwisting der ambtenaren. Belastingoproeren kwamen daardoor dikwijls voor. Justinianus is ook de Keizer, die het eeuwenoude consulaat afschafte. In het bestuur der provinciën werden verschillende wijzigingen gebracht. Mede door

'ö V 1 n xrl a/^/1 UI ^ J » Jl_

~ lil Y1UCU uiuciUc Uc

Munt van Keizer Justiniaaus I. hande]. de buiteulan<Jsche betrek.

kingen kwamen dien steeds ten goede: zoowel op het verre Westen als op het uiterste Oosten werd een handel gedreven, die zich te Byzantium concentreerde. De nijverheid voer wel door den voortdurenden aanvoer van ruwe grondstoffen en door de mogelijkheid haar producten naar de verste landen te verschepen. Onder Justinianus nam ook de Bvzantijnsche kunst haar eigenaardig karakter aan. De koepel werd de karakteristieke vorm van de kerkelijke architectuur. Justinianus stichtte overal in het rijk kerken van deze constructie; de beroemdste van alle verrees te Konstantinopel, de Hagia Sophia, die door haar afmetingen, haar stoute conceptie en haar weelderige versiering de aandacht van alle geloovigen tot zich trok. De bouwmeesters Anthemius van Tralies en Isidorus van Milete durfden het stoute stuk bestaan een koepel van 31 meter middellijn te construeeren. De kleurrijkste mozaïeken, waarvan de Byzantijnsche kunst het geheim bezat, sierden de wanden. Marmer, goud, zilver, email, kostbare gesteenten werden in kwistigen overvloed aangewend. Den 27sten December 537 werd de kathedraal plechtig ingewijd door den gelukkigen Keizer, die zich beroemde Salomo te overtreffen.

Ook in ander opzicht zou hij zich met Salomo hebben kunnen vergelijken. Hij breidde zij» rijk door gelukkige oorlogen belangrijk uit. Maar voordat het

Sluiten