is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dt' Atigelsaksen in Britannië.

van het Keizei lijk gezag. Zoo werd Gregorius de machtigste bisschop van het Westen. Zijn hooge positie werd daar overal erkend door de Katholieke

vorsten en de bevolking. Het was geen aanmatiging, toen Gregorins zich als bisschop van Rome bij uitsluiting van alle andere bisschoppen paus (vader) liet noemen.

Het was ook onder Gregorius, dat definitief de bekeering van de Britsche eilanden werd begonnen. In de Engelsche geschiedenis vindt men het merkwaardig verschijnsel, dat de documenteel bekende geschiedenis afgebroken wordt door een sagentijd. Het Romeinsche en het Angelsaksische Britannië is ons vrij goed bekend. Maar daartusschen ligt van de vierde tot de zevende eeuw de sagentijd der Britten. Slechts dit eene weten wij, dat vermoedelijk in de vijfde eeuw een deel der Saksen met de Angelen zich op de kusten van Britannië heeft neergezet. Het verhaal zegt, dat de Britten na het vertrek der Romeinsche legioenen zich prijsgegeven bevonden aan de invallen der woeste Pieten en Scoten; om tegen hen beveiligd te zijn, zouden zij dan de hulp der Angelen en Saksen hebben ingeroepen. Of Hengistx en Horsa historische personen zijn, ïs hoogst~twijfelachtig; het jaar 449, waarin gewoonlijk de komst der Angelsaksen wordt gesteld, is evenzeer aan bedenking onderhevig. Van den strijd, dien de Angelsaksen tegen de Britten hebben gestreden, is weinig bekend, ten minste historisch

bekend: overigens is deze kamp zoo vermaard geworden als de strijd voor Troje of voor Thebe, als de oudste geschiedenis van Rome. Want in dezen tijd

ontstaan de sagen van den Arthurcyclus, de heldendaden van de ridders der Tafelronde, later verchristelijkt door de verbinding met het Heilige Graal. Deze sagen leefden onder de Britten voort, werden door Engelsche geschiedschrijvers in deftig Latijn te boek gesteld en

Paus Gregorius de Groote.

Ivoren diptychon in den Dom te Monza.