Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een Mohammedaansche stad. Tot stadhouder van Syrië benoemde Omar Moeawija, den Ommayade. Deze was oorspronkelijk geen aanhanger van den Profeet geweest en zelfs thans nog geen ijverig Muzelman; alleen de wensch van den Khalief om de aanzienlijke Koreischieten te vriend te houden, had deze benoeming bewerkt. Na Jeruzalem vielen nog Antiochië, Caesarea, Nisibis en Edessa in de macht der Muzelmannen; geheel Mesopotamië behoorde weldra tot hun gebied.

Nimmer rustte Omar op den weg zijner veroveringen. Terwijl Syrië zich onderwierp, terwijl in Perzië nog voortdurend werd gestreden, bereidde de Khalief een aanval op Egypte voor. Dit land was voor een verovering meer dan rijp. De monotheletische strijd had de geheele Oostersche Christenheid van den Keizer vervreemd. De Byzantijnsche ambtenaren onderdrukten het volk, terwijl zij bovendien door onderlingen naijver elkander tegenwerkten. Zoo was het niet te verwachten, dat de Mohammedanen in Egypte veel tegenstand vonden; de Koptische bevolking zou zich wel spoedig met den Arabischen veroveraar verstaan, mits deze waarborgen gaf voor de ongestoorde uitoefening van haar geloof en den belastingdruk aanmerkelijk verlichtte. Beide was van de Arabieren te verwachten. Bovendien was Heraclius oud en zwak en weinig in staat tot krachtig handelen. Ten overvloede was zijn gezag in het rijk zeer

verminderd door zijn tweede huwelijk/ dat door het' Romeinsch recht en de Kerk verboden was.

Zoo stond het in het Byzantijnsche rijk geschapen, toen Amroe in 640 de Egyptische grens overschreed. Hij was uit afgunst, dat hem het Syrische stadhouderschap ontgaan was, op eigen gezag ter verovering uitgetrokkeneen bevel van Omar om terug te trekken, kwam te laat. Amroe vond uiterst weinig tegenstand. De Byzantijnen concentreerden zich te Babyion in BenedenEgypte. Ongelukkig lieten zij zich bij Heliopolis tot een slag verlokken die dank zij een krijgslist door de Arabieren glansrijk werd gewonnen. De verovering van Babyion was het onmiddellijke gevolg: het geheele land tot de Delta viel in handen van Amroe. Alles, wat zich niet aan de veroveraars wilde onderwerpen, vluchtte naar Alexandrië, waar men den laatsten tegenwind organiseerde of liever desorganiseerde; ook hier twistten Groenen en Mauwen. Maar niettemin was Amroe niet in staat Alexandrië te belegeren.

og was de stad met verloren, mits van Byzantium tijdig hulp kwam. Ongelukkig was daaraan niet te denken In 641 st.erf Herac].us 0vereenkomst].

J verordening volgden hem zijn zonen Constantijn III en Heraeleonas op.

totK, ''eedS ^ Mei C" Sti6rf' rieP het le«er zÜn zo°° Constans II

verschemf en, Zet,te Heracleonas °p zBde- De godsdienstige verdeeldheid ijverie m ?,?8, f® dynastlsche: Heracleonas en zijn moeder Martina waren in verbind;0 '■ ° f'', 6Q stelden zicll> 0111 steun tegen Constans te vinden,

waarbij de- Zelts S'°ten "'■> een ovel'eenkomst met Amroe,

J a'S stadlioudcr van Egypte werd erkend. Het gevolg daarvan

9

\

r

Amroe verovert Egypte, 640.

Heraclius f, 641.

Constantijn III f, 641.

Heracleonas.

Sluiten