Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

t I

Alcuin.

Paulus Diaconus

Einhard. Angilbert.

waardig en indrukwekkend. Zijn gang was vast, zijn houding mannelijk, zijn stem helder en klankvol; lang genoot hij een uitstekende gezondheid. Steeds was hij de eerste in rijden, jagen en zwemmen. Hij droeg altijd Frankische, zelden Romeinsche kleeding; in den regel was hij hoogst eenvoudig, slechts bij plechtige gelegenheden rijk en weelderig gekleed. In spijs en drank was hij matig. Op geestesontwikkeling stelde hij den hoogsten prijs. Hij kende zijn klassieken zeer goed; vooral de oude geschiedenis trok hem aan. Het beroemde boek van Augustinus over de stad Gods las hij gaarne; daarmede stemmen ook zijn begrippen omtrent het theocratisch karakter van het Frankische rijk volkomen overeen. Latijn verstond hij even goed als Frankisch, Grieksch minder. Ook voor het Germaansche verleden had hij oog: bekend is de op zijn bevel tot stand gebrachte, thans helaas verloren verzameling oude heldenpoëzie. De namen der maanden vertaalde hij in het Frankisch. Wetenschappen en kunsten beschermde hij niet als liefhebber, maar als deskundige. Aan zijn hof zag men mannen als Alcuin, Paulus Diaconus, Einhard, Angilbert en zooveel andere. Alcuin, een Angelsaks uit Northumberland, verscheen, gehoor gevend aan den roep van Karei zelf, in 782 aan diens hof en werd zijn leermeester in alle kunsten en wetenschappen van den toenmaligen tijd; hij was de voornaamste bevorderaar van het geestelijk leven aan het hof en in het geheele rijk; in 796 tot abt van St. Martinus te Tours benoemd, werd hij de stichter van de beroemde school, die met een universiteit werd gelijk gesteld. Paulus Diaconus, de zoon van Warnefrid, was een Longobard, die zich na den ondergang van het nationale rijk spoedig met den overwinnaar verzoende en eenige jaren aan diens hof vertoefde. Hij was monnik in het beroemde klooster Monte Cassino en schreef een geschiedenis van zijn volk (Historia Longobardorum), die voor onze kennis daarvan een der voornaamste bronnen is. Einhard is wel de meest bekende geleerde uit Kareis omgeving: hij was als geheimschrijver des Keizers steeds in zijn omgeving en heeft met begrijpelijke voorliefde voor zijn heer, dien hij oprecht vereerde, maar toch ook met groote onbevangenheid en zelfs zekere onpartijdigheid Kareis leven beschreven; zoowel in de Vita Caroli Magni als in de officieele rijksannalen (Annales regum Francorum) bezitten wij een kostbare, maar toch met behoedzaamheid te gebruiken bron voor de kennis van den persoon des Keizers en van zijn regeering. Einhard, die veel jonger was dan Karei en daardoor vele gebeurtenissen en verhoudingen van 's Konings eerste regeeringsjaren slechts door anderen kende, overleefde zijn Keizerlijken meester nog tot 840, zonder ooit in nadere betrekking tot zijn opvolger te treden. Angilbert ten slotte, evenals Alcuin een Angelsaks, huwde Bertha, Kareis dochter; uit dit feit is later de sage van Einhard en Emma ontstaan. Hij heeft zich vooral als dichter van Latijnsche poëzie bekendgemaakt. Te midden van deze en vele andere mannen leefde Karei, in alles belangstellend, in alles onderwezen willende worden, zoodat hij van vele wetenschappen kennis droeg. Nog op leeftijd leerde hij

Sluiten