is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i

maakte en de grenslijn tusschen Frankrijk en Duitschland trok. Zoo kwamen benoorden de Alpen uit het rijk van Karei den Groote een Germaansch en Romaansch rijk voort, een volkomen gezonde scheiding, die zich dan ook tot op dezen dag heeft gehandhaafd. Inderdaad was de grens, die werd getrokken, vrijwel overeenkomstig de taalgrens. Men nam als leidend beginsel de grenzen der bisdommen aan: slechts deze hadden nog eenige vastheid in de politieke verwarring behouden. Lodewijk verkreeg de aartsbisdommen Keulen en Trier en de bisdommen Utrecht, Straatsburg en Bazel; aan Karei vielen de aartsbisdommen Besan^on, Lyon en Vienne en de bisdommen Luik, Toul, Verdun, Kamerijk, Vivien en Uzès ten deel. Met dit verdrag liet men ook voor goed de fictie vallen, alsof het Karolingische rijk nog één geheel was. Te Meersen

Hincraar, aartsbisschop van Reims, huldigt Karei den Kale.

Beeldhouwwerk op Hincmars graftombe, naar een oude prent.

Keizer Lodewijk II.

Toenemende macht van den Paus.

zijn het twee geheel van elkander onafhankelijke Koningen, die hun onderlinge grenzen vaststellen.

Het kon wel niet anders, of dit verdrag moest stuiten op ernstig verzet van den eenige, die aanspraak had op de erfenis van Lotharius II, zijn broeder Keizer Lodewijk II. Maar deze was in Italië te zeer aau de uitvoering zijner eigen plannen bezig, om zich veel met zoo verafgelegen landen in.te laten. Hij was ongetwijfeld een der meest beteekenende onder de latere Karolingers. Als Keizer had hij Italië met Rome van zijn vader geërfd, maar daarmede ook een overvloed van moeilijkheden, aan den eenen kant met den Paus, aan den anderen met de Arabieren.

Naarmate het Karolingische rijk zich verdeelde en de Keizerlijke macht verzwakte, was de Paus in aanzien en macht gestegen. Het denkbeeld, dat onder Karei den Groote en zijn opvolgers zich hoe langer hoe meer had baangebroken, dat de geheele Christenheid slechts één enkele Godsstaat was onder een éénhoofdig bestuur, had hoe langer hoe vasteren vorm aangenomen.