Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ontstaan van Portugal. 1094.

I

De Almoraviden, +1040.

Slag bij Sallaka, 10SG.

De Cid, f1099.

Synode van 1 Piacenza, Maart 1095.

i

Synode te Clermont, 26 Nov. 1095.

I

Hendrik zich tegen de Mohammedanen verdedigen, maar hij handhaafde zich; uit zijn gebied ontstond een nieuwe staat, het koninkrijk Portugal.

De verovering van Toledo had de Spaansche Muzelmannen diep getroffen. hoo zeer had de vrees allen bevangen, dat de vorsten de hulp van Joessoefibn-Taschfin, het hoofd der Almoraviden, inriepen. Deze dynastie ontleende haar recht en haar macht aan de godsdienstige hervorming, die zij in het leven had geroepen. Een vroom pelgrim, de geleerde Abdallah-ibn Jassin, had zich omstreeks 1040 een uitgestrekten aanhang gevormd onder de zwervende Berberstammen in de Sahara. Zij noemden zich Almoraviden (el-moerabitan, d. i. heilige strijder). Naar Muzelmansche gewoonte verbreidden zij hun leer, die een soort hervorming vaD den Islam heette, met het zwaard. Weldra waren Mauretanië en aangrenzende gebieden tot in Soedan en Senegambië toe aan hen onderworpen. Hun aanvoerder Joessoef-ibn-Taschfin stichtte de stad Marokko als zetel van een machtig rijk. Hij aarzelde geen oogenblik, toen zijn hulp in Spanje werd ingeroepen. In 1086 landde hij; alle Mohammedaansche vorsten onderwierpen zich aan hem. Bij Sallaka kwam het tot een slag, die met een verpletterende nederlaag der Christenen eindigde. Het Arabische Spanje was ajered. Maar meer heeft de slag ook niet uitgewerkt. Zelfs Toledo bleef in de handen van Alphonso VI. Het is in dezen tijd, dat de man leefde, om wiens hoofd de sage haar stralenkrans heeft gevlochten, de vrijbuiter Rodrigo of liuy Diaz, de Campeador, die onder den naam van den Cid in de sagen van zijn volk en door Corneille in de wereldliteratuur zijn plaats heeft ingenomen, [n 1094 nam hij Valencia voor Alphonso VI in. Hij was een meineedig, trouweloos en wreed opperhoofd, dat dus een zeer geüsurpeerde reputatie geniet. In 1099 is hij gestorven.

Onder deze omstandigheden zou onder leiding van den Paus een algemeene aanval op het Oosten worden gedaan. Urbanus begreep, dat fïij daarbij den meesten steun zou vinden in Italië en Frankrijk, bij de hertogen en graven, die ook sociaal de groote macht in handen hadden. In Maart 1095 hield hij een groote synode te Piacenza, waar 4000 geestelijken en 30,000 leeken bijeenkwamen en waar velen reeds het kruis aannamen. Van daar reisde de Paus in den zomer over de Alpen naar Frankrijk, trok als een overwinnaar dit land door en riep een tweede synode te Clermont bijeen. Hier presideerde Urbanus over 14 aartsbisschoppen, 225 bisschoppen, 400 abten en een overgroot aantal lagere geestelijken en leeken. Eerst werd Koning Philips om zijn echtbreuk in den ban gedaan en de godsvrede afgekondigd. Maar op den 26sten November 1095 had in de open lucht de eeuwig gedenkwaardige vergadering plaats, die den stoot heeft gegeven tot den eersten kruistocht. Daar sprak de Paus een der merkwaardigste en gewichtigste redevoeringen uit, die ooit zijn gehouden. Hij sprak uit, wat duizenden slechts vaag gevoelden. Hij sprak van de smadelijke ontwijding der Christelijke kerken te Jeruzalem, van het zware lijden der geloovigen en der vrome pelgrims onder de ruwe hand der

Sluiten