Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet bedoeld; zij wenschten de rechten, die zij sedert jaren uitoefenden, niet prijs te geven, te minder daar zij deze van Hendrik V hadden ontvangen,

Het bleek al spoedig, dat de Roncalische besluiten op hevigen tegenstand van de steden zouden stuiten. Toen de Keizerlijke gezanten te Milaan verschenen om de afschaffing van den consulairen regeeringsvorm te bewerkstelligen, brak een oproer uit; de gezanten moesten haastig de stad ruimen. Deze houding dei Milaneezen had grond in geheime ophitsingen van den Paus. Deze had natuurlijk met bezorgdheid het verloop van den Roncalischen rijksdag gade-

Zegel van Keizer Frederik Barbarossa.

geslagen. Daarenboven had Frederik de goederen van Mathilde aan Welf VI in leen uitgegeven. De Keizer wenschte bovendien de bepalingen van het concordaat van Worms ook over Italië uit te breiden. Zoo lag het verbond van de Lombardische steden met den Paus en door dezen met Willem I in den aard der dingen. Geheel Italië dreigde tegen den Keizer in verzet te komen.

In het begin van 1159 begon de strijd in Lombardije. Bedenkelijk scheen 's Keizers toestand. Hij werd niet beter, toen Adrianus IY stierf en een der bekwaamste en heftigste tegenstanders des Keizers als Alexander III tot PausA werd verkozen. Met een welsprekend manifest wendde Alexander zich tot de wereld, waarin hij haar ter verdediging van de vrijheid der Kerk tegen den Keizer in de wapenen riep. Te gelijk sprak hij den ban over Frederik uit^Maar

lexanderlIL ] 159—1181.

Sluiten