is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Opstand vai Lombardiie 1164.

Thomas Becket.

Becket, aartsbisschop van Canterbury, 1162.

1154 Damascus veroverde en er zijn zetel vestigde. Van daar uit bedreigde hij zoowel Antiochië als Jeruzalem; als een wig was Damascus tusschen de Christenen ingeschoven. Gelukkig kon Boudewijn in 1158 Noereddin bij het meer van Tiberias verslaan. Om zijn macht te versterken huwde hij Theodora. Hij werd door den Keizer schitterend ontvangen, maar veel hulp verleende Manuel niet. Niet lang daarna, in 1162, is Boudewijn III gestorven. » Sedert bepaalde Manuel zijn aandacht weer uitsluitend tot het Westen. Krachtig steunde hij de Lombarden. Wel stonden zij ten slotte zijn Italiaansche plannen in den weg, maar Frederik was toch ziju machtigste vijand. Door Manuel aangedreven, grepen de Lombarden in 1164 naar de wapenen. Snel breidde de opstand zich uit. De straf van Milaan was te zwaar geweest; in plaats van de steden te buigen had zij haar versterkt in haar haat tegen den Duitscher. Frederik had echter niet alleen met de Lombarden te doen. De Paus bracht Manuel in verbond met Sicilië en daardoor met Frankrijk; Hongarije sloot zich bij dat verbond aan. In het rijk zelf vormde zich een sterke Pauselijke partij. Frederik zag het gevaar in en zocht door een handige diplomatie overal steun. Het lag voor de hand, dat hij eerst trachtte Engeland voor zich te winnen. Want Hendrik II was in een scherp conflict met de Kerk geraakt en dus wel geneigd om zich bij 's Pausen machtigsten vijand aan te sluiten.

Met de Kerk had Hendrik nooit recht op goeden voet gestaan. Evenmin als de Keizer was hij geneigd de rechten en plichten van den Staat gedeeltelijk aan de geestelijkheid over te geven. Deze politiek personifieerde zich aan zijn hof in zijn kanselier Thomas Becket. In 1117 te Londen geboren, werd hij al spoedig klerk en trok door zijn kennis, zijn bescheidenheid, zijn energie en zijn welsprekendheid weldra de aandacht van Theobald, aartsbisschop van Canterbury, die hem aan zijn kanselarij verbond. Aan zijn hof studeerde Becket theologie en recht. In den burgeroorlog had hij zich bij Hendrik aangesloten; de belooning was niet uitgebleven; bij zijn troonsbeklimming benoemde de Koning hem tot zijn kanselier. Hier onderscheidde hij zich door zijn uitgebreide juridische, administratieve, financieele en diplomatieke kennis. Hij was een getrouw dienaar der Kroon, wier rechten hy ook tegen de Kerk verdedigde. Trotsch op de gunst des Konings, deed Thomas allen zijn macht gevoelen. Hij leefde op weelderigen voet, omringde zich met een schitterend hof en gaf prachtige feesten. Nog hooger zou Becket stijgen. Toen Theobald stierf, droeg Hendrik het aartsbisdom Canterbury, het primaatschap der Engelsche Kerk, aan Becket op. Hij werd in 1162 in zijn nieuwe waardigheid door AlexanderlII bevestigd. Door die benoeming hoopte Hendrik de Engelsche Kerk geheel tot zijn beschikking te krijgen. Maar van den aanvang af had Thomas het anders begiepen; hij gaf zich volledig aan zijn nieuwe roeping. Van een trouw dienaar der Kroon werd hij een even trouw dienaar der Kerk. Ook uiterlijk was deze verandering zichtbaar. Alle weelde werd van zijn hof gebannen; de verfijnde hoveling werd een monnik, een asceet. Hij omringde zich met geleerde klerken