is toegevoegd aan uw favorieten.

Algemeene geschiedenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der bevolking werd de jönge Frederik II den 25sten Juli 1215 naar oud gebruik nogmaals te Aken tot Koning gekroond. Otto IV was een verloren

man: hij stierf vergeten in 1218.

Ook voor Jan was de slag bij Bouvines beslissend. Hij haastte zich vooi 60,000 mark zilver van Philips een wapenstilstand voor vijf jaren te koopen. Toen keerde hij naar Engeland terug. Hij vond alles in de bedenkelijkstegisting. De ontevredenheid van den adel, die hij na een gelukkigen veldtocht wel had kunnen bedwingen, groeide hem boven het hoofd, nu hij verslagen uit den krijg terugkeerde. Openlijk vereenigden de edelen zich onder de leiding van Stephen Langton tegen den Koning. De baronnen vereenigden zich te St.-Edmundsbury en verbonden zich bij plechtigen eed om van den Koning zoo noodig met geweld de herstelling van hun oude vrijheden te vragen. In Januari 1215 boden zij gewapend den Koning hun verzoekschrift aan. Jan zag, dat toegeven het einde moest zijn. Nog aarzelde hij, toen de baronnen op Paschen

Frederik II 1215 — 1260.

De slag bij Bouvines.

Teekening van Matthew Paris in een handschrift der Bibliotheek van het Corpus Cliristi College te Cambridge.

hun verzoek herhaalden; ten slotte vond hij den moed tot een weigeiing. Maai nu bleek het, hoe weinig macht hij achter zich had. Het geheele land kwam in opstand; Londen en de andere steden sloten zich bij de baronnen aan. Jan moest het hoofd buigen. Op het veld te Runnymede bij Windsor kwamen den 15den Juni 1215 de Koning en de baronnen bijeen. Daar werd de beroemde^ Magna Charta in één dag besproken, vastgesteld, geteekend en gezegeld.

De Magna Charta, altijd terecht door iederen Engelschman hoogelijk vereerd als de hoeksteen der Engelsche vrijheid, was daartoe van den aanvang allerminst bestemd en ook niet geschikt. Zij dankte haar bestaan aan een tijdelijke crisis, die regeling behoefde. Maar eigenlijk werden aan de baronnen — van het volk was nog geen sprake — geen nieuwe rechten geschonken, maar alleen de oude, herhaaldelijk geschondene hernieuwd. De Charta libertatum van Hendrik I vormde de basis van het stuk; wat er aan werd toegevoegd, was ontleend aan de ordonnantiën van Hendrik II. Dat alles werd nu vereenigd en duidelijk geformuleerd in één oorkonde. Maar haar grootste waarde ontleent de Magna Charta hieraan, dat wat de baronnen voor zich

lagna Charta, 15 Juni 1215.