Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I

Rienzi +, 8 Oct. 1354.

Karei IV in Italië, 1351.

zulk een phantastisch optreden in dien tijd niet lang kon worden geduld. De Romeinsche republikeinsche traditiën waren bij het volk minder levendig dan Rienzi en de zijnen hadden verwacht; die traditiën leefden alleen onder de mannen der Renaissance. Zoo is het duidelijk, dat de volksgunst hem niet lang getrouw kon blijven; de intrigues van den verbannen adel deden het overige; toen hij eenmaal begon te wankelen, gaf de Paus hem door zijn banvloek den genadestoot. Zoo zag Rienzi zich in de laatste dagen van 1347 genoodzaakt Rome te ontvluchten: in het systeem van den Tribuun paste ook geen Pauselijke banvloek. Rome verviel weer in een staat van volslagen anarchie; Colonna's en Orsini's bestreden elkander weer als te voren.

Maar Rienzi's rol was daaimede niet uitgespeeld. Zeer ten nadeele van zijn roem en van de eenheid van zijn levenslijn, is hij later naar Rome teruggekeerd. Hij bracht eerst twee jaren door in een klooster in de Abruzzen en begaf zich in 1350 tot Karei IV met het welwillende, maar eenigszins onuitvoerbare aanbod om hem tot Koning van Italië te verheffen. De Keizer, nuchter en practisch, doorzag onmiddellijk het zinledige van Rienzi's voorstellen en zond hem naar Avignon naar den Paus. Clemens VI wenschte evenmin als de Keizer van de diensten van den Tribuun gebruik te maken en zette hem zelfs als een gevaarlijk tegenstander in de gevangenis. Zijn opvolger Innocentius VI begreep beter, hoeveel partij er van dezen weisprekenden, geestdriftigen man was te trekken. Hij zond hem met den kardinaal-legaat Albornoz naar Rome om daar namens den Paus de orde te herstellen. Den lsten Augustus 1354 deed hij wederom zijn intocht in de Eeuwige Stad, waar de onstandvastige menigte hem met jubel begroette en inhaalde. Onder den titel van Senator aanvaardde hij nogmaals het bestuur over de stad, waar het hem met behulp van Albornoz wezenlijk gelukte de orde te herstellen en de grootste ordeverstoorders bij den kop te vatten. Maar ook zijn tweede bestuur liep spoedig ten einde. Ook nu stootte zijn hooghartigheid spoedig weer de menigte van hem af; en toen hij om in de nieuwe eischen van het bestuur te voorzien hooge belastingen ging heffen, was zijn rijk spoedig uit. De Colonna's en Orsini's lieten niet na wederom het volk tegen hem in opstand te brengen. Rienzi zag zich genoodzaakt naar het Kapitool te vluchten, waar hij weldra belegerd werd. Bij een poging om te ontvluchten werd hij echter den 8sten October 1354 herkend en door het woedende gepeupel vermoord. Dat was het einde van dennobelen, maar kortzichtigen Tribuun, die het dorst bestaan in de veertiende eeuw de Romeinsche Republiek weer op te richten.

In denzelfden tijd, toen Rienzi onderging, verscheen Karei IV met een gevolg van slechts 300 ruiters in Italië. Hoe Petrarca in den Keizer den man kon zien, die zou voltooien wat Rienzi was begonnen, is onbegrijpelijk. Voor Karei was het Keizerschap een zinledige titel; hij zag in Italië een land, waaruit hij door zijn waardigheid hier en daar nog wel wat geld zou kunnen slaan; voor de Romeinsche politieke traditiën gevoelde hij niets; in

Sluiten