Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Napels.

Johanna I, 1343—1381.

Karei 111, 1381-1386. Ladislaus, 1386—1411.

Florence.

zwakste punt, zijn aanhang, aan. In 1398 riep zij een vergadering van de Fransche geestelijkheid bijeen, waar met overgroote meerderheid aan Benedictus de gehoorzaamheid werd opgezegd. Het voorbeeld van Frankrijk werd door Castilië gevolgd. Maar de Paus weigerde zijn waardigheid neer te leggen, hoewel een Fransch leger hem eenige mnanden in Avignon blokkeerde. Zoo eindigde de 14de eeuw, zonder dat het Schisma was bijgelegd.

Het behoeft geen betoog, dat in deze omstandigheden het Pausdom in Italië uiterst weinig kracht kon ontwikkelen. Het geraakte steeds meer beklemd tusschen de groote staten. Het in Napels regeerende huis van Anjou heeft zich altijd door een buitengewone veroveringszucht, maar tevens door een even geringe kiesotikeurigheid in de middelen om zijn doel te bereiken onderscheiden. Reeds de eerste van zijn geslacht, Karei I, was een verhard egoïst en dit karakter hebben al zijn opvolgers gehad. Op hem was zijn zoon Karei II, op dezen zijn zoon Robert gevolgd. Wij zagen, hoe weinig deze ' den Kerkdijken Staat eerbiedigde. In 1343 werd hij opgevolgd door zijn kleindochter Johanna I, ongetwijfeld een der meest verdorven vorstinnen, die ooit hebben geregeerd. In grove zinnelijkheid aan Katharina van Rusland gelijk, miste zij haar bekwaamheden geheel. Voor de ontzettendste misdaden schrikte zij niet terug. Maar ook was zij de fijn beschaafde dochter der Renaissance; Boccacio, die aan haar hof heeft vertoefd, is vol van haar lof. Voor haar gemaal was zij een bepaald gevaar. Den eersten, Andreas van Hongarije, liet zij eenvoudig dooden. toen hij haar begon tegen te staan. Zij huwde daarna Lodewijk van Tarente, hoewel de Paus protesteerde en Andreas' broeder, de Koning van Hongarije, een oogenblik Napels met troepen bezette. Zoo kon Johanna haar onteerend leven voortzetten; tot in hoogen ouderdom was zij de meest verdorven vrouw van Italië. Het rijk verkeerde intusschen in volslagen ontbinding; het Koninklijk gezag reikte niet verder dan de onmiddellijke omgeving van Napels. Johanna werd in 13^ opgevolgd door haar neef Karei III van Durazzo, die reeds vijf jaren daarna plaats maakte voor zijn jongen zoon Ladislaus. Hij kon zich eerst slechts met moeite handhaven, maar nadat hij eenmaal zijn gezag had gevestigd, werd hij een deigevaarlijkste vijanden van den Paus. Gebruik makend van de innerlijke zwakheid van den Kerkelijken Staat gelukte het hem groote landstreken aan het Pauselijk gezag te onttrekken en zelfs een tijd lang Rome te bezetten.

In gunstiger toestand dan Napels verkeerde Florence, waar zich een

aristocratische Republiek had gevormd. Maar rustig was het er geen oogenblik.

Adel, burgerij en gepeupel bestreden elkander vinnig; telkens was weer een

andere partij aan het roer. Maar intusschen waren allen eensgezind, waar het

gold de macht der vaderstad uit te breiden. Florence beheerschte welhaast

het grootste gedeelte van Toscane, waar het geen tegenstander meer had te

vreezen; zelfs Pisa, de oude tegenstander, uitgeput door langdurige oorlogen,

kon aan Florence den voorrang niet langer betwisten. Sardinië had Pisa aan

i

Sluiten