Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kan nu eenmaal by een herdenking als deze de vergelijking en tegenstelling niet anders houden dan in dezen geest.

In 1860 schreef Potgieter, met het oog op het praalgraf in de Nieuwe Kerk te Amsterdam:

Waar pralend, niet prikklend, De Ruiter nu ligt.

Naar ik my veroorloof te meenen, moet het ons, by deze herdenking als by andere van dien aard.' niet om pralen maar om prikkelen te doen zyn.

Indien wy zelf er naar streven De Ruiter na te volgen, voorzoover ons dat mogelyk is, in wat hy goeds en groots heeft gehad; indien wy trachten een jonger geslacht te vormen dat, lichamelijk sterk en gezond, met het evenwicht tusschen lichaam en geest, een deel dier rustige kracht herkrygt die ons volk in de 17de eeuw bezat; indien dat jongere geslacht tot de overtuiging komt, dat heilige ontevredenheid beter is dan zelfvoldaanheid en bescheidenheid beter dan aanmatiging, dat de ware grootheid meer ligt in daden dan in woorden, en eindelyk: dat „a country worth living in, is also a country worth üghting for," een land waard om in te leven is ook een land waard om voor te stryden, dan zullen wij dezen grooten doode eeren op waardige wyze.

15 October 1906.

G. Kalff.

Sluiten