Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonder meteen gewag te maken van andere dappere mannen, die hem in de zeeslagen vergezelden, en hun deel hadden in de eer der kloekmoedigheid, en bevochten glorie: inzonderheid van zulke die hun bloed en leven ten dienste van hun vaderland opofferden, welker lof de historie, zonder ongerechtigheid en ondankbaarheid, met geen stilzwijgen kan bedekken. Na al dat vechten, boven verhaald, had de Kommandeur De Ruiter op zijn schip over de dertig dooden, en nog meer gekwetsten. Al zijn masten en zeilen waren aanmerkelijk beschadigd. Zijn voorsteng werd afgeschoten, en voorts alles aan stukken en reddeloos, zoodat hij bijna geen zeil kon voeren. Ook gingen toen nog verscheidene schepen ter wederzijde te gronde. Voorts werd opgemerkt, dat de Engelschen in dit gevecht meest naar 't rondhout, l) want en zeilen, en minst in 't hart der schepen schoten. Omstreeks ten vier uren na den middag zag de L.-Admiraal Tromp, dat ongeveer zesentwintig van zijn kapiteins zich van den wind dienden, om uit het gevecht te raken, en dat ettelijke van de beste Engelsche fregatten zich naar de koopvaardijschepen begaven, die onder zijne hoede waren. Men meent dat de Engelschen van plan waren, al de koopvaardijschepen de masten af te kappen (opdat ze niet zouden kunnen ontkomen) en die dan na 't gevecht weg te sleepen. Doch Tromp droeg zorg voor de koopvaarders, die men anders binnen weinig tijds zou hebben genomen. Hij begaf zich derwaarts en verjoeg de Engelsche fregatten. Hiermee nam de strijd van den eersten dag met den ondergang der zonne een einde. Den volgenden nacht dreef 's Lands vloot door stilte, en elk was doende om zijn schade te herstellen, en zich weer klaar te maken.

') Masten, stengen enz.

Sluiten