Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te verliezen, naar zyn schip en in den strijd. Hier toonden ze de uiterste proeven van dapperheid en van 't gevoel dat ze hadden over 't verlies van hunnen Admiraal, slaande wederom door de Engelsche vloot hene.

Van dezen doorluchtigen man mag men met recht zeggen, dat hij door zyn dapperheid en verdiensten, zyn eigen fortuin had gemaakt en dat hem het geluk nooit begaf, dan in het laatste oogenblik van zyn leven; hoewel men dat, naar het oordeel der dappere mannen, het allergelukkigste oogenblik mocht noemen; dewijl hy zyn leven met geen meer glorie kon eindigen, dan in zulk een slag, ten dienste van zyn vaderland en voor de vrijheid der zee. Hy was in den Briel, in den jare 1597, geboren en maar negen jaren oud toen hy onder zyn vader, den Kapitein Harpert Martenszoon Tromp, ter zee begon te varen. Zyn vader, die in den scheepsstrijd voor Gibraltar bevel had op een fregat, raakte in het volgende jaar op de kust van Guinea met een Engelsch zeeroover slaags, werd toen in zyn kuit gekwetst en zat zoo lang op de stuurplecht totdat hy in zyn middel vaneen werd geschoten. Waarop men zyn zoontje, toen elf jaren oud, al schreiende tot het volk hoorde roepen: „Zult gy mijn vaders dood niet wreken?" Na het nemen van het schip moest het kind dien roover wel derdehalf jaar voor kajuitwachter dienen, en vond daarna middel om te ontkomen. Sinds bekleedde hy verscheidene scheepsdiensten, werd Kwartiermeester, daarna Stuurman, en in het jaar 1622 Luitenant op een oorlogsschip. Twee jaren daarna gaf hem Prins Maurits bevel op een klein fregat, voerende veertig man. Na dien tijd

Sluiten