Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slechts tijd zocht te winnen en middelen uit te vinden om te beletten dat men zich van de Hollandsche vloot tegen hem niet zou dienen. Dan, kort daarna als hij te eenen dage de Koningin, zyn gemalin, op Falster met de jacht zocht te vermaken, kreeg hy tijding van Kopenhagen, dat De Ruiter met de Hollandsche, en Bielke met de Deensche vloot te zeil waren gegaan ■ dat ze hunnen koers naar Holstein stelden en schenen voor te hebben om daar krijgsvolk in te nemen, dat ergens heen te voeren en aan land te zetten. Op deze tijding verliet de Koning straks de jacht. Doch eerst nam hy den Franschen Gezant Terlong (die, nevens al de Gezanten, toen ook op Falster was) alleen, gaf hem kennis van de tyding, en vraagde, werwaarts hy meende dat het de Hollandsche en Deensche vloten hadden gemunt? Terion zeide, dat hy 't niet wist, doch meende dat ze een landing in Funen zouden doen. De Koning antwoordde, dat hy andere gedachten had en veel eer geloofde, dat ze de krygsbenden naar Schoonen zouden voeren; omdat daar weinig vaste plaatsen, en dat de onderdanen kwaad Zweedsch ') waren, houdende den Koning van Denemarken voor hunnen wettigen Heer, onder wiens gebied zij gaarne zouden wederkeeren. Ook scheen hy te wenschen, dat zich de Denen naar Funen mochten wenden, en liet zich bedunken, dat daar voor hun niets te halen was dan slagen. Dan evenwel vertrok hij terstond, zonder te zeggen waar hy heenging, weêr naar Zeeland en nam zyn weg naar Korsoor, om Funen zooveel nader te zijn, en op alle voorvallen order te stellen. Doch den tweeden dag na zijne aankomst te Korsoor, hoorde hy een groot gerucht van schieten met geschut en musketten, op de kust van Funen, dat hem als een

) Van de Zweden afkeerig.

Sluiten