Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was hem te verbranden, ziende dat hy aan zeilen en touwwerk zeer reddeloos was. Zyn fokkemast was dwars doorschoten, de bezaansmast en boegspriet beschadigd, de groote stag en fokkestag beide aan stukken, een deel van 't want achter en voor, de marsseschoten, brassen en boelyns, voorts het loopend touwwerk met de zeilen door 't schieten zeer ontredderd. Hij had ook twee schoten onder water, voor in den boeg was een vier-en-twintig ponder doorgegaan en men was wel twee uren doende eer men tgat dicht kreeg, omdat het zoo diep onder water was. Dus reddeloos geschoten kon hy by den wind niet wenden en moest met zijn schip voor den wind omdraaien, en met de Engelschen om de Zuid heen leggen, om hun daarna weèr afbreuk te doen. Maar de twee branders vervolgden hem met groote vierigheid, totaat ze dicht bij hem kwamen; dus maakte hij zijn groot zeil by en hield al trekkende, dragende naar ly, op de andere Nederlandsche schepen aan. De twee branders, hem niet kunnende bezeilen, en hij hen al trekkende van hunne vloot afleidende, staken 't weer by den wind Zuidwaarts over. Daarop stak hy 't mede by den wind Zuid over: doordien het eenige Engelschen met hem henen leiden, en te loefwaarts van hem waren. Kort daarna zag hy 't schip van Kapitein Blok in lichten brand staan, en nog een ander schip boven wind van hem brandende, niet wetende of 't vriend of vyand was. Ondertusschen kwam de Generaal Monk, die, gelyk gezegd is, gewend was, met een gedeelte van zijne vloot Noordwaarts aan, die te loefwaarts van hem heen zeilde. Kort daarna zag hy den Vice-Admiraal der witte vlagge Barkley een groot stuks weegs van hem vooruit, die met nog twee schepen van 't wit eskader van de Engelsche vloot waren afgesneden, en ruimschoots hunnen koers

Sluiten