Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hunne eigene oogen zagen. Nog is er op dezen tweeden dag een Engelsch oorlogsschip door een Nederlandschen brander aangestoken en verbrand. Gedurende dit fel gevecht waren de Engelschen te loefwaart, en men zeilde zoo tegen elkander henen, totdat twee van hunne schepen werden afgesneden, daar hard op werd geschoten. Maar tusschen drie en vier uren had de Generaal De Ruiter het ongeluk dat zijn groote steng werd afgeschoten, die toen, met de vlag en wimpel, op het schip nederviel. Meteen raakte veel van zijn want reddeloos. De LuitenantAdmiraal Van Nes, hem in die ongelegenheid ziende, kwam straks met zijn schip achter hem zakken. De Ruiter stelde terstond order om alles op zijn schip, zooveel doenlijk was, te herstellen, en vond niet geraden dit schip te verlaten, want het was een der voornaamste, bezeildste en weerbaarste schepen der gansche vloot, en van groote dienst in allerlei voorvallen. Hij zond toen straks de wimpel met een sloep aan 't boord van den Luitenant-Admiraal Van Nes, met last van die onder zijn Admiraalsvlag, als Generaal, te laten waaien, ter tijd toe dat hij een andere steng zou hebben opgericht, en zijn schip was gered, zeilende tot dien einde een weinig in lij van 's Lands vloot: Van Nes bevelende met het gros van de vloot weêr, zonder uitstel, naar den vijand toe te wenden, en 't gevecht ordelijk te vervolgen, 't Welk met goed beleid en kloekmoedigheid werd nagekomen. Men liep dan wederom naar den vijand, doch 's Lands schepen waren nog al in lij, en passeerden omtrent ten vier uren de vijanden, en ten vijf uren nog eens, met een schrikkelijk schieten tegen elkander, zoo veel 't geschut kon lijden. Maar tegen den avond, toen 't de Nederlandsche vloot ten derden male tegen de Engelschen had gewend, vonden

Sluiten