is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit het leven en bedrijf van den heere Michiel de Ruiter, Hertog, Ridder etc., L. Admiraal-Generaal van Holland en Westfriesland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd in brand gestoken. Den dertienden van Juni, toen Pinksterzondag, en de derde dag van 't gevecht der twee vloten, had men de wind uit den Noordoosten, doch met weinig koelte, en de Nederlanders deden hun uiterste best om bij de Engelschen te komen : zij hebben lij- en bramzeils, en al wat helpen kon, bijgezet om hen te naderen. Ten zeven of acht uren seinde de Luitenant-Amiraal Van Nes de Hoofdofficieren en Kapiteinen aan zijn boord ; daar beraadslaagd werd hoe men den vijand best zoude aantasten en vervolgen. De Krijgsraad besloot dat men zou trachten in den vijand in te breken : dat Van Nes met zijn eskader in 't midden zou zeilen, en dat Tromp met het zyne aan stuurboord, en Bankert met het zyne aan bakboord van hem zou bleven. Doch men zag te dier tyd dat de Engelschen hunnen koers West-zuidwest vervolgden, niet loopende, maar in goede orde wijkende. De Generaal Monk had 's morgens vroeg met eenige Opperhoofden zijner vlaggen goedgevonden, 't gevecht schuwende, naar de rivier van Londen te wyken. Ook verstond men uit eenige Engelsche gebergde l) gevangenen, dat hy Prins Robbert met eenige versche schepen tot ontzet verwachtte. Hy had, in dit wyken, de schepen die meest reddeloos en onbekwaam waren in een linie voor aan gesteld, en zyne grootste en beste schepen in een rang achter aan, als een bolwerk voor de zwakste, houdende zyn eigen schip onder de achterste en allernaast aan de vijandelyke schepen. By de Nederlandsche vloot werd toen alle vlyt aangewend om de Engelschen te achterhalen. Maar de Engelschen spanden alle hunne krachten in om de Rivier van Londen te bezeilen, ten dien einde de bramzeilen,

') Geredde.