Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dien gy gisteren zaagt vluchten. Toont u dan als soldaten. Beter is voor 't vaderland te sterven, dan, als schelmen loopende '), 't zelve ten prooi der vijanden te laten. Gij moet vechten voor de vrijheid of slaven worden; of in de Engelsche kerkers van honger, ongemak en stank vergaan. Indien gij elkander trouwelijk bijstaat, de overwinning is, door Gods zegen, in uwe hand. Gij ziet den vijand vast2) aankomen. Met de tong valt niets meer te doen, nu moet men met de vuist vechten." Na 't hooren van deze rede voer ieder welgemoed weêr naar zijn hoord. Daarop is het gevecht op Pinkstermaandag, den léden Juni, weêr aangegaan s): 's morgens omtrent ten acht uren, tusschen het Voorland van Engeland en de Vlaamsche banken, op de vlakke zee, omtrent acht mijlen buiten 't land. De wind was toen Zuid-zuidoost, waardoor de Nederlandsche vloot, de loef hebbende, met hare drie eskaders op drie plaatsen in den vijand brak en sloeg zoo door haar henen, 't geen eenigen der Engelschen wat verstrooide. Daarna wendde de Generaal De Ruiter met de Nederlandsche vloot wederom en liep alzoo Zuidwaarts over naar den vjjand toe, die zich daarop mede tegen de Nederlanders heeft aangewend. Dit geschiedde tot drie malen toe; en in dier voegen is den ganschen dag zeer hevig gevochten, in grooten twijfel van de onzekere uitkomst, neigende de zege dan naar deze dan naar die zijde. In dat verschrikkelijk gevecht werd het Nederlandsch schip De Landman, gevoerd bjj den Kapitein Uitenhout, gemonteerd met zesen-veertig stukken, verbrand. De Luitenant-Admiraal Van Nes en de Vice-Admiraal De Liefde, hadden in 't eskader van den Generaal De Ruiter met hunne

') Vluchtend.

s) Reeds.

s) Begonnen.

Sluiten