Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vraagden, wat zulks te zeggen was, daar op geantwoord werd, dat men niet wist wat den Heer Tromp daartoe bewoog. Middelerwijl kreeg de Generaal De Ruiter een groot geweld van vijanden op den hals, daar werd omtrent de schepen die hy by zich had en omtrent zyn schip, zeer hardnekkig gevochten. Hy had den Generaal, de Nasby of Royale Charles, het Koninklyk schip de Souverain en verscheidene andere van de grootste Koningsschepen, die elkander somtyds verpoosden, gelijk op de zijde. Doch hij bejegende hen in dier voegen en gaf van aUe kanten 200 geweldig vuur, van eenige weinige schepen trouwelyk geholpen, dat ze hem, na een gevecht van drie uren, zy'n post lieten behouden en voor eenigen tijd verlieten. Het Engelsch Admiraalschip der roode vlag werd in dezen strijd zoo doornageld en reddeloos geschoten, dat Generaal Monk en Prins Robbert op een ander schip moesten over gaan, gelijk men uit het verplaatsen der Admiraalsvlag kon zien. De Engelschen van hem af houdende vond hij gelegenheid om wat adem te scheppen. Maar terwijl hy bezig was zich wat op te redden l), zag hy, wat uit de rook komende, die hem te voren 't gezicht benam, dat de voortocht of het Zeeuwsch en Vriesch eskader van den Luitenant-Admiraal Johan Evertszoon het voor de wind dragende hield met de bramzeilen daarbij gezet en de blinden *) voor den boeg, om te meer vaart te maken en al liet hy verscheidene schoten met grof geschut naar hen doen, zij konden tot geen stand worden gebracht. De Generaal Monk met zyn hoofdeskader dat gewaar wordende, kwam weer met groote felheid op den Generaal De Ruiter en de weinige schepen die zich omtrent hem hielden af en hervatte

') In orde te brengen. ') Boegsprietzeilen.

Sluiten