Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Spaanschen Admiraal zond, hem verzoekende dat hij dat ®pen 20U afk<>men; daar byvoegende,

indi.! ? r °m ®en gr00te 2ege te bevechten, Snaa ï* T ^ Weiniff wilden helPenJ dat de d"n °P wa^ afkwamen, maar zoo langzaam n v .a.Vond was eer ze de voortocht genaak-

dorst? f na dat eeniffen der hunnen sedert

dorsten zeggen, dat ze reden hadden om zich uit het

dririhte .te.ll0uden' dewy! sommigen van hun maar driehonderd ponden buskruit in hunne schepen hadden

a • dat gebrek kwam de kleinhartigheid van

eemge Bevelhebbers, daar men houdt dat het meest

schortte, daar ze nochtans buiten den strijd hoog

pgaven, zoodat men iemand uit hun, niet de minste,

Zl ffr°0te TerTtelheid had hooren stoffen: Indien Gods rechterhand met den degen te winnen ware, ze

zou my toekomen. Maar ondertusschen, om van 't

HppraS pS -!trydS niet af te w«ken; terwyl zich de Heer De Ruiter in t voorste van 't gevecht met zyn

eskader zag ingewikkeld, en zoo kwalyk van de anderen ingevolgd, trof hem, toen men styf een half uur op t hevigste had gevochten, een ramp, die onder de schadelyke ongelukken van den Staat, om t droevig gevolg, moet gerekend worden.

Hy stond op het zonnedek en gaf alom order de zynen tot dapperheid vermanende, als er een kogel het voorste meerdergedeelte van zyn linkervoet wegnam • ook werden betóe de pypen in 'trechterbeen, omtrent een handbreed boven den enkel, met groote kneuzing of vermorzeling aan stukken geslagen. Voorts wierp hem hetzelfde «hot, of slag, •, ZOM,d.T^ zoodat hu een val deed van de hoogte van zeven voeten zonder zich verder dan met een wonde aan t hoofd, doch van geen belang, te kwetsen. Doch eemgen twijfelden of hy die leste wonde niet door

Sluiten