Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mannen van zijn tijd behoorden, om zich heen.

Het roemrijke tijdperk, waarvan wij hierboven een vluchtig overzicht gaven, was reeds afgesloten op het oogenblik, waarop de gebeurtenissen van onzen roman een aanvang nemen (1714). De nadeelige gevolgen van den door L o d e w ij k XIV geschapen regeeringsvorm deden zich gevoelen en drukten zwaar op het land.

Het einde van die regeering, die zoo schitterend was begonnen maar, voornamelijk na den dood van Colbert (1683), in wanbestuur was ontaard, was treurig.

Door herhaalde, kostbare oorlogen was het land verwoest en ontvolkt, de bevolking uitgemergeld en aan afgrijselijke ellende ten prooi.

Van al de groote mannen, wier namen wij hebben vermeld, was alleen F é n e 1 o n nog in leven maar hij was al de voorlooper van een nieuwen geest, zooals de jonge Voltaire, die reeds naast hem stond De jonge en wiens genie de geheele achttiende eeuw zou be- Voltaire. heerschen, er de vertegenwoordiger van was. Ook aan het hof was veel veranderd. Mevrouw de Maintenon, (om hare „degelijkheid" door Lodewijk XIV soms schertsend met „sa solidité" betiteld), Sa Soli dité. gaf er den toon aan. De oude koning was gemelijk, niet meer „amusabel" d.w.z. niet vatbaar meer Amusabel. voor verstrooiing of vermaak en onder den invloed van Mevrouw de Maintenon en van pater Pater Le L e Tellier, zijn laatsten biechtvader, tot vroomheid Tellier, bekeerd. Van zelf maakte nu ook de wuftheid van het hof plaats voor meerdere ingetogenheid en... verveling maar de vroomheid, die er in eere kwam, was niet meer dan een huichelachtige schijn en een dekmantel voor zedelijke ontaarding, 's Konings gedrukte toestand was niet alleen een gevolg van zijn ouderdom.

Zijne laatste levensjaren werden verbitterd door het besef, dat hij zijn roem overleefde, en hij was er

PRINSES ORSINI.

2

Sluiten