Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worpen en wandelden nu in tootschoenen of schoeiden den voet in 't ijzer, dat bij den maliënkolder paste.

Maar — 't is mijn voornemen niet dien strijd en zijne gevolgen te schetsen. Het feit dat er eene moderne kunst, eene moderne litteratuur in Frankrijk was ontstaan en dat de voortbrengselen der laatste ook naar Holland afkwamen en in het huis der familie Kops werden gezocht en op prijs gesteld, had voor mij geene geringe waarde. Ik had op die wijze het voorrecht al zeer vroeg bekend te worden met hetgeen er op dat gebied nieuws en merkwaardigs uitkwam, en ik was juist zoo gezind en toegerust om er mijn voordeel meê te doen. Noch te Harlingen — schoon ik er de vereering voor Walter Scott had ingezogen —, noch in het huis mijner ouders, had ik zoo vroeg van die nieuwere Fransche letterkunde kennis gekregen, allerminst in 't oorspronkelijk. En vertaald — zooals men destijds vertaalde: Ich danke, zou Frau Buchholz zeggen. En toch ik had het er maar mee moeten doen. Juist door die lectuur, die voor mij studie werd, heeft zich mijn stijl gevormd in volkomen onafhankelijkheid van 't geen door de Bentgenooten,1) die een Hollandsche romantieke school vormden, werd beproefd.

Hoorn spreekt ook van tooneeltrompet, en zegt van Ifis:

Gehoorzaam komt ze aldus in hooge brozen Ten heiligen tooneele en outer treên" — en even later:

Mag deze maagd op uw behagen stappen.

In het algemeen gebruikten de aanhangers der klassieke richting ten onzent gaarne deze beeldspraak aan het oude tooneel ontleend, Vondel was er zeer verslaafd aan.

Red. W.B.

l) Aardig woord voor de aanhangers van een gemeenschappelijke overtuiging, leden van een zelfden kring, o.a. door Potgieter gebruikt bij zijn bespreking van Scribe's

Sluiten