Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vervangen. Maar die eenvoud van zijn kapsel, behalve dat zij iets stils en eenvoudigs gaf aan zijn gelaat, liet geheel zijn hoog en schrander voorhoofd ongedekt, en verhoogde het levendige van de groote, zielvolle, blauwe oogen, zoo open en zoo klaar, dat er u dé waarheid en de trouw uit toespraken. Zijn overrok was van zwart laken, zonder eenig galon, met eenvoudig gewerkte zijden knoopen; zijn vest en zijne korte broek van zwart satijn ; de ondermouwen van fijn batist, doch zonder kant, evenals de das, en waren het niet de gouden hemdsknoopjes en de kniegespen geweest, ge hadt zijne kleeding voor een diep rouwgewaad gehouden, in een tijd, toen de mode ook voor de mannen heldere en sprekende kleuren eischte. Hij droeg geen degen. Toch flonkerde er een breede, gladde ring aan den middelvinger van de rechterhand; — de Sainbertót had opgemerkt, dat hij dien onder'het spreken veelmalen heen en weder schoof, vooral dan, wanneer hij in eenige gemoedsbeweging was ; want, schoon zijn gelaat iets rustigs had, iets koels zelfs bij een oppervlakkig beschouwen, bij langere opmerking werd het duidelijk, dat daarover hartstochten hadden heengebruischt, die, mochten ze al voor het oogenblik onderdrukt zijn door berusting of redeneerkracht, niet al te veel prikkeling noodig hadden, om plotseling hunne heerschappij te hernemen, en die er tot zoolang hun stempel op gedrukt hielden in menigen pijnlijken trek, in menige smartelijke groeve; zijne stem zelfs had bijwijlen iets lijdends en dofs, dat uw oor trof als de weerklank eener ziel, verzonken in diepe zwaarmoedigheid; maar zijne gebaren, zijn gang, de wijze zelfs waarop hij het hoofd droeg, getuigden dat hij zich hield opgericht door iets beters dan bekwaamheid, door een besef van plicht, en ze toonden eene vastheid en zekerheid, die bewezen dat zijne handelingen voort-

Sluiten