Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kalmen glimlach en een vriendelijken hoofdknik.

,,En nu, mijne heeren! gaat zitten!" sprak de gastheer, die toen met een lichten zucht uit zijne gebogene houding oprees. „Wij zijn hier niet aan een Hof! kieze ieder zijn plaats naar welgevallen zelf gaf hij het voorbeeld en — zette zich naast zijne dochter.

D'Erlanges was niet wreed genoeg, om zijnen vriend de vrijgeblevene linkerzijde te betwisten; hij zette zich recht tegenover het drietal, de beste plaats zeker om opmerkingen te maken. Eene gevaarlijke plaats toch ook; de Ridder had nauwelijks een half uur aan tafel gezeten, of hij moest het zich zeiven bekennen.

Diana won er oneindig veel bij, zittende gezien te worden ; dan viel de geheele opmerkzaamheid noodwendig op hare onberispelijk fijne buste; haar ranke middel, door de puntige keurs met baleinen nauw ingesloten, scheen waarlijk door den armband van menige andere vrouw omspannen te kunnen worden, en lokte ook als het ware de proefneming uit. Zoo viel natuurlijk het licht het gunstigste op een hals, die te benijden moest zijn door alle dames, welke in Frankrijk op dergelijke schoonheid prijs stelden ; gevuld, en toch rank en buigzaam, was alleen de schoone vorm te vergelijken bij het zuivere wit, dat met zorg werd verhoogd door een zwart fluweelen lint, naar het gebruik van het tijdperk, met kleine dofjes strak om de keel sluitende en van voren met een diamanten gesp bevestigd; dan vooral moest de meest bevooroordeelde blik verleid worden door armen en handen, waarvan de mollige ronding der eerste bijna de teêrste fijnheid der laatste had doen ontkennen ; maar het was bovenal de onbeschrijfelijke bevalligheid, die er lag in de bewegingen van die armen en handen, van dien edelen hals, en van geheel dat bovenlijf, die betooverden en aantrokken, zonder dat men zich eigen-

Sluiten