Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen stond de Sieur op en schelde met drift. Tot Jerome, die binnentrad, sprak hij haastig, terwijl hij hem eene beurs gaf: „Breng dit aan Rosa ! het is haar loon voor het geheele jaar; zeg haar, dat zij

niet ™eer dienen kan. Ik geef haar een uur tijd om van hier te gaan ! Ik ben geen edelman ! Ik wil gehoorzaamd zijn door mijne bedienden !"

„Dat zal Diana verdriet doen," sprak de Sainbertöt, verwonderd over deze zonderlinge stoornis van een zoo belangrijk gesprek en verschrikt over de heftig-

zoo kalm ^ doorSaans zoo stil scheen en

nnn?3! m,°ge Z°° Zi]n' Mi]'nheer de Graaf! Ik schroom nooit te doen hetgeen noodig is ! Maar van u had ik

gemeend, dat gij mijn vertrouwen zoudt hebben qe-

loond met meer wijze zelfbeheersching, met meer

el rf aChth0id' Gij' Zijt minder in miïn °og,"

eindigde hij met hardheid.

„Mijnheer Franeois! wat moet ik daaruit verstaan? angst" ™ kind?" Vr0Cff de jongelinS met

zecaen^6 wat ^ geSproken' om nu he' tegendeel te

alten' 1 tmeer 1S' ^ h3d " niet tot Diana l°egelaten, zoo ik geen vrede kon hebben met dit gevolg

liikheT n/STaking' Ik voorza3 daarvan de moge

uwe h' 6n ! " door^ond' "w hart getoetst,

uwe beginselen gevonden zooals ik ze wenschte

rvrLfd,™felgenSChaP " 0p prl)s 3eSleld' eer *

vnjheid gaf mij m mijn huis te bezoeken. Zoo ik

gekome'nTn00" had g?Vreesd' waart "ooit verder gekomen dan mijn park; het is zoo, ik moest Diana

beS,n e. ,tgen00t geven van mii" «tand, maar ik begrijp ook, dat zij niet is opgevoed om in een burger-

had du, !ei\ bUrgerman gelukkig te maken; ik had dus overdacht voor ik u toeliet, maar ik had niet

Sluiten