Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heid en vertrouwen, en de ootmoedige afhankelijkheid eener behendige stiefdochter voor eene schrandere en goedaardige tweede moeder, en Mevrouw de Maintenon, die geene rol liever op zich nam dan die van raadgevende meesteres, en het liefst onbepaald heerschte onder den zacbten naam van moederlijke vriendin, had haar aangenomen, zoo als zij zich had aangeboden; als leerlinge duldde zij haar aan hare voeten; als vriendin reikte zij haar den arm; als aangenomen kind nam zij haar aan hare borst. Zij hielden van toen af eene levendige en innige briefwisseling waaruit men beider hart misschien beter kan leeren kennen dan uit hare daden, en waarin deze beide Dames somwijlen haar vernuft lieten schitteren, ten koste van diezelfde vormen, in welke beiden met zooveel krachtige waardigheid anderen wisten te beperken. Niets was dus zoo natuurlijk dan dat Mevrouw de Maintenon, toen Lodewijk XIV opmerkzaam was gemaakt op hare gunstelinge, als het ware de borg werd harer trouw en van hare bekwaamheden.

Maar de Prinses Orsini was niet de volgzame kweekelinge, die de Koning en zijne geheime gemalin zich hadden voorgesteld te vinden, en waarvan zij in het eerst den schijn had aangenomen. Lodewijk XIV, die van het koningschap zijns kleinzoons eene nieuwe heerschappij had gewacht voor zich zeiven, had er tot hiertoe nog geene andere uitkomsten van gezien dan ontzaglijke kosten, de vijandschap van half Europa, de verminking van zijn rijk, de verkleining van zijn aanzien onder de Mogendheden en bijna geheel den ondergang van zijn land, in den schadelijksten vrede, die ooit de rampen van een oorlog had vervangen, zoo niet de twisten der Europeesche kabinetten onderling, de luim der Engelsche Koningin en de kabalen XX van Harlay hem daaruit gered hadden, en tot latere

PRINSES ORSINI.

10

Sluiten