is toegevoegd aan uw favorieten.

De Prinses Orsini

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zins genaderd waren, achterwaarts te wijken, terwijl zij zelve met Alberoni, dien zij wenkte op te staan, meer vooruitging. „Wat beduidt dit woord, Mijnheer de Abt?" vroeg zij ernstig.

„Het beduidt, Excellenza! dat die man voor de tweede maal hier is in deze week; dat al uwe lieden, van den eersten af tot den geringsten toe, eene afspraak gemaakt hebben om hem te weren; dat hij dringend Verlangt u te zien, in uw en in zijn belang, en dat zonder mij die kabaal volkomen gelukt was."

„Ik dank u," hernam de Prinses met kalme waardigheid. „Breng dien man, zoo schielijk gij kunt, in mijn geheim kabinet; ik neem uwe diensten aan." Toen zich omwendende tot den Gezant, zeide zij: „Mijnheer Amelot! gij ziet het dat gij toch altijd overwint; ik heb uwen beschermeling aangeworven."

„Gij hebt een dienaar gewonnen, die als een slaaf aan uwe voeten zal liggen," hernam de Abt, en voegde aanvankelijk de daad bij het woord.

„Ik houd niet van liggen, Mijnheer de Abt, ik houd van handelen," hernam zij met beduiding.

Alberoni sprong op, zoo vlug als een eekhoorntje van een tak.

„Ik zal handelen, Doorluchtigste! ik zal handelenI" riep hij, met iets op het gelaat, dat naar ironie geleek, en met zegepraal in den toon, en hij wipte heen, terwijl Lanty, aan wien de Prinses zacht een bevel had gegeven, hem langzaam volgde.

Wie zich nog eenigszins kan herinneren den afkeer en den haat zelfs, die den Sieur Frangois bezielden tegen een Hof en de bewoners daarvan, begrijpt, dat het een zwaar offer was aan een groot belang, dat hem voor de tweede maal heendreef naar de antichambre van een vorstelijk paleis.