Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Fran$ois nog te steunen bij de schijnbare kalmte, waarmede hij vroeg:

,,En onder welken naam zal Mevrouw de Prinses Orsini hare dochter voorstellen aan het Hof en inleiden in de wereld?"

„Zij zal hare nicht uithuwen aan den Graai de Chalais," viel Mevrouw Orsini in, schielijk en met fierheid.

„Gij zult het niet, Mevrouw!" riep Frangois in heftige gemoedsbeweging. „Gij zult het nietl Ik weet, gij zijt eene machtige en groote vrouw, die vele krachten en vermogens kunt samenroepen, om uit te voeren wat gij wilt. Ik weet het, u staan Koninklijke middelen ten dienste, in dit rijk en in Frankrijk zelf. Ik weet, dat gij besluiten hebt, die zich verzetten laten door niets, en ook dat gij niet een vierde van uwe macht, noch van uwe behendigheid zoudt noodig hebben om dat uit te voeren, wat gij besluiten zoudt over mijn ongelukkig kind. En toch zult gij niet volbrengen wat gij hebt voorgenomen, want gij zult twee wezens, die zoo nauw aan u verbonden zijn, niet lichtzinnig en zonder mededoogen het weinige levensgeluk ontnemen, dat hun nog is overgebleven; ik heb geen ander, dan het geluk en de blijmoedigheid van Diana; — zij zal beide verliezen, als zij verbonden wordt met een man, dien zij niet kent, en dien zij niet kan liefhebben. — Neen, Mevrouw! als wij beiden, gij en ik, elkanders ongeluk hebben veroorzaakt, laat dat dan genoeg zijn, en laat het daarbij blijven, al zijn wij veroordeeld om den harden dwang te dragen, dien de overijling van den hartstocht ons heeft opgelegd; laat ons de kwelling en de boete alleen voor ons behouden, zonder haar op te leggen aan eene onschuldige; laat ons wijs zijn en barmhartig, sinds wij nooit meer gelukkig kunnen worden; laat ons ten minste zooveel kwaad verhelpen,

Sluiten