Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor haar bestem, dei hand eener moeder herkennen."

„Harer moeder!" hervatte Frangois, met bittere beduiding op het woord. „Maar de Hemel zal mij daarin steunen, dat zij ook de hand van een vader zal zien uitgestrekt over haar, als die van een beschermer. Ik ben zelf een slechte zoon geweest, en ik kon geen vader liefhebben; ik ben echtgenoot — en ik heb mijn hoofd gebogen onder de laagheid, snijne rechten als gade niet te laten gelden voor de wereld, maar ik wil ten minste één mijner plichten gansch vervullen, ik wil een goed vader zijn voor mijn kind. Diana zal weten, dat i k over haar waak, en, Mevrouw! het zal niet aan u staan over haar lot te beschikken. Wat ik van u heb willen smeeken, kan ik eischen, zal ik vorderen, en nu zeg ik u, Mevrouw de Prinses Orsini! wat gij voorneemt, zult gij niet doen, omdat ik het niet wil, ik, de Sieur Frangois! en gij zult u herinneren, dat ik ook een wil weet door te zetten, al zou ik u daartoe nog een Francesco moeten toonen van vroeger ..."

„Om den wille van welvoegelijkheid en van goeden toon, niet zooveel hartstocht, Mijnheer! niet hier ten minste in dit kabinet, onder dit dak!" riep de Prinses, eenigszins onrustig om zich heenziende; „ik weet zeer goed wie gij zijn kunt en wat gij ondernemen durft ten behoeve van eene opvatting, en hoe gij eene hersenschim tot wezenlijkheid maakt; — zonder eene eigenzinnigheid als de uwe, zouden al deze verdrietelijkheden zijn voorkomen, zouden wij niet, als nu, wederkeerig elkanders kwelling wezen, zouden we niet..Zij aarzelde plotseling en hield het woord op de lippen terug, dat zij als onwillens, en in het vuur van het spreken, bijna had geuit.

„Niet gehuwd zijn!" vulde hij aan.

„O, stil! stil!" hernam zij, „dat woord niet, dat

Sluiten