Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

durven aanbieden. En zoo gij niet besluiten kunt, moet ik een ander..

„Een ander; dat zal niet zijn!" riep hij schielijk

,,ik neem aan, Mevrouw!"

"Ik dank u," en zij reikte hem de hand, die zij schielijk terugtrok om te schellen.

Tot den ouden huishofmeester, die binnenkwam, sprak zij:

„Laat er een vertrek in orde worden gebracht voor den Signore Francesco, die van nu aan tot mijn huis behoort."

„En Bojacci?" sprak Frangois, die zich uit een diep gepeins ophief.

„Keer niet tot hem terug, en laat hem niets weten, voordat wij vertrekken," zeide de Hertogin, en er waren vele redenen, die voor beiden dien raad tot een wijzen maakte.

Toen eindelijk die bekentenis aan den Maestro niet langer kon worden uitgesteld, zeide hem deze:

„Ik weet niet, wat die vrouw met u bedoelt; maar ik weet dat gij verloren zijt, zoo gij u aan haar verbindt."

„Het moge zoo zijn, ik kan niet anders!" hernam hij met een doffen zucht.

„God moge u dat eens vergeven, ik kan het nooit! — ik zal u niet optellen, wat gij verwerpt; gij moet het overwogen hebben in de laatste dagen, dat gij mijmerend daarhenen gingt — en gij hebt toch gekozen. Ik had gedacht dat gij sterk waart," ging hij voort na eene pauze; „gij zijt zwak, gij zijt laf — daarom ga — ik veracht u. Ik weet niet, of uw vader zijn vloek heeft herroepen, maar zoo die van een weldoener geldt, wees dan gevloekt!"

Schoon de strenge man dat uitsprak met vastheid, was hij daarbij toch doodsbleek geworden, en toen hij

Sluiten