Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar met hem vereenigde — maar hem dus ganschelijk te verloochenen voor de wereld, onder woorden en daden, zoo diep beleedigend voor hem — want iedere bitterheid tegen den Abt op dit punt was eene beschimping tegen hem — was als eene getuigenis uit haar mond, hoe hij een zoo onwaardige was, dat de onderstelling van eene verbintenis met hem als de gruwzaamste aller lasteringen moest worden opgenomen. En zij, die hem zelve had gekozen, die hem zelve het eerst de hand had toegereikt! Ook was zijne verontwaardiging zoo waarachtig en diep, dat hij die vrouw niet wilde wederzien. Nog denzelfden dag van het schandaal reisde hij af naar Rome, in een kort, maar scherp woord haar kennis gevende van zijn besluit, om nooit weer aan hare zijde te leven, dan als haar erkende gemaal. Zoo goed als een eeuwige scheiding!

Welke de eerste indruk ook moge geweest zijn van d'Aubigny's vertrek op de Prinses Orsini, de tweede was zeker die van blijdschap, van verlichting; het stond aan haar, om partij te trekken van die verwijde^ ring, op elke wijze, die zij goedvond. Ook deed zij die voorkomen als door haar beschikt, als de ongenade van den gunsteling, als een nieuw bewijs, dat die man niets meer voor haar was, dan hetgeen zij wel van hem wilde maken, en daarmede ook meende zij, dat alles geschikt was, de roekelooze! Meende zij dan waarlijk, dat Lodewijk XIV, de trotsche en nauwlettendste aller vorsten op den eerbied aan zijn persoon, de schending van Zijne Majesteit in het karakter van zijn Ambassadeur ongewroken zoude laten? De onschendbaarste aller instellingen, de brievenpost, dus te misbruiken, om de officiëele depêche van een Gezant aan zijn heer machtig te worden, die te openen, zonder eerbied voor een diplomatiek zegel, met eigene

Sluiten