Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vreemd, dat zij vast rekende op de hulp van haar vorstelijken afhangeling; dat zij in hare verbeelding reeds de Koningin zag, met beschaming en met vreeze vervuld, door den Koning gedwongen tot eenige schitterende daad van vergoeding, en zich zelve zegepralende en weder lieerscheresse als voorheen? Maar welke ook die droomen zijn mochten, de wezenlijkheid van het tegenwoordige was gruwzaam; daar, in dien langen, stikdonkeren winternacht, vol guurheid en ijzel, voortgejaagd op een ongelijken en vermoeienden weg, zonder slaap bij zooveel afmatting, in een© glanzende feestkleeding, die als een bespotting was van haar toestand, met twee zwijgende mannen als bewakers, en eene dienstjuffer, die versuft was onder den slag die hare meesteres had getroffen. En toch diende haar die sombere nacht, die slapeloosheid, die eenzaamheid te midden van drie menschen; zij hielpen haar tot het eenige, wat zij nog voor zich zelve kon doen, hare houding te bestudeeren, en de trekken van haar gelaat te dwingen tot de verloochening van wat er in haar binnenste woelde. Want dat scheen der Prinses Orsini de eerste en de noodigste taak, schoon het de moeielijkste was, zich zelve gelijk te blijven, en niemand hare gewaarwordingen te laten raden, en zij slaagde daarin volkomen, volkomen als altijd; zij volbracht, wat menig groot man, die als zij in de staatkundige wereld had geheerscht, niet heeft kunnen volbrengen bij een val; zij had de kracht, die menigen held na eene droeve nederlaag heeft gefaald; door eigene wilskracht bereikte zij het toppunt van menschelijke grootheid en zielssterkte, te midden van den diepsten val, te midden van de ongewachtste vernedering, te midden van onbeschrijfbare lichaamskwellingen en zielesmart — geene enkele zwakheid te laten doorschemeren op haar gelaat, geene enkele

Sluiten