Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verklaring met u te hebben, en ik schreef mijne angsten aan de Sainbertót... den eenige, die met mij treuren kon om Diana."

„Helaas, Mijnheer! die overijling was vreeselijk in hare gevolgen, want zij zette mij aan tot een daad, die... die, vreeze ik, tot eene treurige ontknooping het hare heeft bijgedragen — eene daad, waarvoor ik hier aan de voeten van Mevrouw de Prinses vergiffenis smeek."

„Het terughouden van de depêche; maar dat was toen reeds gebeurd, Mijnheer de Sainbertót!" zeide Mevrouw Orsini snel.

„In het overbrengen van dien last ben ik getrouw geweest, en durf mij vrijspreken van alle schuld!" hernam de Graaf met fierheid; ,,uw koerier schijnt te zijn opgehouden door eene onbekende hand: hij kwam te laat tot mij!"

„Wie kan mij dit hebben toegebracht?..." sprak Orsini nadenkende; maar de Graaf stoorde haar door te vervolgen:

„Mijne misdaad, mijne schande is, het verraden van een geheim, dat mij heilig had moeten zijn, hoewel het mij niet was aanvertrouwd. Die getuigenis van Mijnheer d'Aubigny over Diana's wettige geboorte, eene opheldering van een vriend over den Sieur Frangois — deed mij uwe betrekking raden — deed mij helder zien in uw leven — en ik gebruikte die kennis tot mijne wraak — want ik haatte u, Mevrouw! ik haatte u, niet omdat gij mij Diana hadt ontzegd, om eene schuld, die niet de mijne was, maar omdat ik gelooven moest, dat gij die engel van onschuld en liefelijkheid uit haar paradijs hadt heengedreven naar de hel der Parijsche samenleving, waarin zij moest verloren gaan — ik meende dit te wreken; maar het was eene wraak vrij van zelfzucht... en toch, toen zij

Sluiten