is toegevoegd aan uw favorieten.

De Prinses Orsini

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

achten. Vergeef mij de beeldspraak; maar een goed gewortelde eik valt niet, omdat één enkele worm aan zijn stam knaagt; één enkele mineur ondermijnt geen vesting!"

Deze wijze van hare vergiffenis te erlangen was zeker niet de meest wenschelijke voor de fierheid van den Graaf; maar hij begeerde die tegen eiken prijs van de zwaar beleedigde, en daarom vroeg hij:

„Als Mevrouw de Prinses mijne schuld niet zoo zwaar rekent, is er dan niet eene boete, waarmede ik hare vergiffenis kan verdienen?"

„Er is ééne voorwaarde, jonge man! vergeet uw verraad voor u zeiven — zwijg er van tegen anderen — en zweer mij, het geheim te bewaren van mijne vooronderstelde betrekking tot Mijnheer d'Aubigny!"

D'Aubigny zag met bittere verwondering op haar, over dit volhardend verloochenen van den heiligsten band, terwijl zij toch hare rechten op Diana niet verbloemde; maar hij had er aan moeten denken, dat de dames van de achttiende eeuw liever eene fout erkenden, dan eene mésalliance!62) De Sainbertót sprak snel de gevergde gelofte, den gevraagden eed — en de Prinses hief hem op.

„Ik durf nauwelijks hopen, dat deze vergiffenis zoo volkomen zal zijn, om nog weder mijne wenschen omtrent Mejonkvrouw Diana uit te spreken ..

„Wat dunkt u, Mijnheer d'Aubigny! zoo wij dat Diana lieten beslissen?" sprak de Prinses. En de beide mannen zagen elkander aan met eene sprakelooze verwondering. — „Want ziet gij, gij zult haar zien, zij is bij mij! Ik was u die zoete verrassing verschuldigd, Francesco! maar vooraf, hoor mij aan."

Doch hij hoorde niet. „Mijn kind! mijn kind hier? ik wil haar zien, en spoedig!" gilde hij meer dan hij sprak — en de Prinses had moeite, om zijne aandacht