Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een fuga. Zijn stem verkreeg een donkerder tint en ongemerkt boeide hij haar toch inderdaad. Nu zij hem aldus hoorde spreken hinderde zijne Europeesche kleederdracht haar veel minder. Maar in één opzicht bleef "hij dezelfde; altijd voor haar even raadselachtig en onbegrijpelijk: hij deed haar onwillekeurig denken aan de tooverhoed van een goochelaar, die als hij goed bekeken is, ledig blijkt te zijn, en dan onverwacht de vreemdsoortigste en meest verschillende dingen te voorschijn brengt.

Ruim een uur bleef zij aan tafel zitten en luisterde zij naar hem, zonder zelf een enkel woord te uiten en zonder erop te letten dat de oppasser telkens en telkens weer ongeduldig 0111 het hoekje van de deur keek.

Nu en dan zuu zij wel eens iets tegen Emins verhalen en zijne manier om de dingen en toestanden te beschouwen, hebben willen inbrengen; maar zij begreep vooruit, dat haar standpunt in zijne oogen evenzoo vreemd en onbegrijpelijk wezen moest als het zijne voor haar was. Daarom zweeg zij liever.

Toen zij ten laatste opstond dacht zij niet dat zij zóó lang aan tafel gezeten had. Zij kreeg haar vormelijk „ik" terug en met een echt Amerikaansch knikje ging zij naar de deur, met het plan hare kamer op te zoeken. Maar op den drempel staande gevoelde zij zich verlegen. Een ondoordringbare duisternis grijnsde haar tegemoet.

liNDYMION. 3

Sluiten