Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een fluweelen kleed boven een zak-weefsel verkiezen. Toch kon hij zonder bezwaar de weelde missen, evenzoo als de profeet dit kon, die zelf zijne kudde melkte en zijne schoenen lapte. Indien de vraag werd gesteld: waarin de bekoring bestond, die van het Morgenland uitging, dan zou het antwoord daarop moeten zijn: in zijne stille opgewektheid en in zijn genoegelijke herinneringen. Rondom de in lichte kleuren geschilderde minarets koerden duiven; verkoopers boden hunne waren aan onder grappige toespelingen op algemeen bekende feiten; en de in lompen gehulde bedelaar zong zijne vraag om een kleinigheid. De gebouwen rustten hier niet, zooals in de Westersche landen, op zware, geperste bogen en zuilen, die onder hunne lasten schenen te zuchten. Zelfs de stadsmuren, de vestingwerken en de gevangenissen vertoonden ranke pilaren en hoefijzervormige, sierlijke bogen, alsof die bouwwerken niet onder 't zweet des aanschijns, door zwaar werken waren ontstaan, maar, als de palmen en bananen in de tuinen, vanzelf uit den grond verrezen waren.

Maar niet alleen over de woning en over de stad van den mahomedaan, maar zelfs over zijn graf lag een tint van speelsche, lachende vroolijkheid. De begraafplaatsen der Christen en boezemen schrik in; zij stemmen althans tot ernst en weemoed; tot de zonnige graven der Muzelmannen dringt nog de poézie van 't leven door, als de liefkoozing eener zachte vrouwenhand.

Sluiten