Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

drukte de eunuck zijn zwarte hand op het hart en op zijn voorhoofd, met een lichte buiging, om daarna de gasten door een smalle, kronkelende gang, \ ooi te gaan. Zij kregen den indruk alsof Emin in eén mollennest woonde. Maar de gang was kort en spoedig stonden zij op een ruime plaats, die in dezelfde mate schitterend was als de ingang van het huis armoedig scheen. Een Arabisch huis is gelijk eene gesluierde schoone vrouw: een kostbaar juweel in een een\oudige doos.

Langs de schaduwzijde van de plaats liep eene arcade in lichtgele hoefijzervormige bogen en sierlijke pilaren, met slingerplanten, aan de ondei einden omrankt. IBloem potten met donkerroode rozen omlijstten het zacht opsiepelende water in het bassin. Geen klok hoorde men tikken en de wijzerplaat van den kerktoren gaf de uren ook niet aan. Alles maakte den indi uk \ an onbeweeglijkheid en rust; op dagen en jaren weid niet gelet; men leefde hier geheel van de oveiige weield afgescheiden. Met een weinig verbeeldingskracht kon men wanen bij een rijken Romein, omstieeks den tijd van Christus' geboorte, te zijn. Nelly had de gewaarwording, dat de wereld achttien eeuwen lang te vergeefs geworsteld had, om tot een grooter geluk dan zij

toen bezat te geraken.

Dit Arabische woonhuis, met zijne open pleinen was als een betooverde villa midden in de stad, een lijk, dat op zichzelf stond, welks onbepaalde, almachtige god

Sluiten